Τόνια Γερεουδάκη
Digital Fashion Creator

Από την απαρχή του πολιτισμού η ανθρώπινη ύπαρξη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τα ρούχα. Αρχικά ως τρόπος προστασίας του ανθρώπου από τις καιρικές συνθήκες και στη συνέχεια ως μέσο διακόσμησης του σώματος και δήλωσης της ομάδας που ανήκει ο κάθε ένας (φυλή, θρησκεία, έθνος κ.λπ.).

Καθώς εξελίσσεται η κοινωνία, τα ρούχα χρησιμοποιούνται, επίσης, για να ξεχωρίσει κάποιος από το πλήθος, αλλά και ως τρόπος έκφρασης και προβολής της ταυτότητας και του χαρακτήρα του.

Στη χώρα μας με τον πολιτισμό και την πλούσια κληρονομιά που έχουμε να επιδείξουμε, με το πέρασμα των χρόνων, δημιουργήθηκε πληθώρα παραδοσιακών φορεσιών με σκοπό ακριβώς αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω: να είναι εμφανές από ποια γεωγραφικά διαμερίσματα της Ελλάδας προέρχονται οι άνθρωποι που τις φορούν και ως αποτέλεσμα να καλύπτεται η ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει σε μία ομάδα, όπως είχε αναφέρει ο Maslow στη θεωρία του για την ιεράρχηση των βασικών ανθρώπινων αναγκών.

Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την απελευθέρωση της χώρας μας και μιας που το folklore παραμένει trend, περιπλανηθήκαμε στην ιστορία της χώρας μας και ανακαλύψαμε ότι οι τοπικές φορεσιές κρύβουν κομμάτια-θησαυρούς, που άνετα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην καθημερινότητά μας.

Πως θα μπορούσατε όμως να το κάνουμε αυτό;

Καταρχάς, θα πρέπει να επιλέξουμε μόνο ένα κομμάτι της φορεσιάς της επιλογής μας, ενσωματώνοντάς το στα ρούχα της ντουλάπας μας, διαφορετικά θα δείχνουμε ως μέρος θεματικής/πολιτιστικής εκδήλωσης και είναι βέβαιο ότι δεν θα θέλαμε κάτι τέτοιο.

Θα μπορούσαμε να αρχίσουμε τους πειραματισμούς μας με ένα αξεσουάρ, για παράδειγμα κάποιο κόσμημα, ζώνη ή μαντίλι που θα μπορούσαμε να φορέσουμε στο κεφάλι, αξεσουάρ-φετίχ για φέτος το καλοκαίρι.

Θα μπορούσαμε να αρχίσουμε τους πειραματισμούς μας με ένα αξεσουάρ, για παράδειγμα κάποιο κόσμημα, ζώνη ή μαντίλι που θα μπορούσαμε να φορέσουμε στο κεφάλι, αξεσουάρ-φετίχ για φέτος το καλοκαίρι, όπως το μάλλινο, υφαντό ζωνάρι διακοσμημένο με ασημένιες πούλιες από την Ημαθία και το μεταξωτό μαντήλι/εσάρπα από τα Ψαρά, το οποίο είναι φτιαγμένο από χρυσοκλωστές και πολύχρωμο μετάξι και είναι διακοσμημένο με τρέσα με ανθικά μοτίβα, μεταξωτά κορδόνια, πούλιες και φουντάκια.

Επίσης, θα πρέπει να είμαστε διακριτικοί σε αυτό που θα επιλέξουμε να φορέσουμε για να μην δείχνουμε κιτς, εκτός εάν το κομμάτι είναι πραγματικά εκπληκτικό και ιδιαίτερο, φροντίζοντας όμως να κρατήσουμε το υπόλοιπο outfit απλό. Για παράδειγμα, η υπέροχη γούνα από το Καστελόριζο από μωβ βελούδο και λεπτομέρειες από χρυσοκέντημα ή το αμάνικο ζακέτο από γυναικεία φορεσιά της Φλώρινας διακοσμημένο με γούνα, τα οποία άνετα θα μπορούσαν να φορεθούν πάνω από τα καθημερινά μας ρούχα τις κρύες μέρες του χειμώνα!

Όπως, επίσης, το υπέροχο τσιπφί της Σίφνου, γιλέκο από μπεζ μεταξωτή στόφα κεντημένη με χρυσοκλωστές και πούλιες  και η σιγκούνα από την Τανάγρα, η οποία είναι φτιαγμένη από ολόμαλλο ύφασμα με χοντρό μάλλινο τρίχρωμο ρέλι στο μπροστινό μέρος σε μαύρο, μπλε και πράσινο χρώμα.

Υπάρχουν, τέλος, κομμάτια, τα οποία μπορούν να φορεθούν χωρίς κανένα ενδοιασμό, καθώς δείχνουν τόσο σημερινά, όπως η μεταξωτή φούστα στο μπλε του οινοπνεύματος από τη Λευκίμμη της Κέρκυρας και το λευκό, βαμβακερό ρουτί ή πουκάμισο με ιδιαίτερα μανίκια από την Παραμυθιά Θεσπρωτίας.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η ενσωμάτωση της κουλτούρας μας στο καθημερινό μας ντύσιμο, μπορεί να γίνει με πολύ εύκολο και κομψό τρόπο, αρκεί να περιοριστούμε σε ένα κομμάτι και να μην προσπαθήσουμε πολύ…!




Κεντρική φωτογραφία: Τόνια Γερεουδάκη – προσωπική συλλογή