Άννα Σκουλαρίκη
A story to tell…

Άγριες Μέλισσες και ξερό ψωμί! Μ’αυτό το σύνθημα πορευόμαστε τα τηλεοπτικά μας βράδια εδώ και 1 ½ χρόνο. Η επιτυχημένη σειρά που μας κρατά συντροφιά, δείχνει να έχει βρει το μαγικό κλειδί που ανοίγει την πόρτα της επιτυχίας. Με τηλεθέαση να χτυπάει και το 30% σε κάθε επεισόδιο, είναι γεγονός ότι το ενδιαφέρον που απολαμβάνει από μερίδα τηλεθεατών, είναι απολύτως δικαιολογημένο. Με το προσεγμένο cast, την άψογη σκηνοθεσία, το γεμάτο εκπλήξεις σενάριο, έγινε η συνταγή του εθισμού μας. Γυναίκες μα και άνδρες ξεκλέβουν λίγο χρόνο από τις συζητήσεις τους περί κοροναϊού για να σχολιάσουν τα τεκταινόμενα στο Διαφάνι, το χωριό-σκάνδαλο, όπου εκτυλίσσεται η ιστορία των Άγριων Μελισσών.

Το φαινόμενο Άγριες Μέλισσες θεωρείται από πολλούς όαση, σε μία ελληνική τηλεόραση που κατακλύζεται από μπανάλ τηλεπαιχνίδια και σκληρά reality-shows, με τα τελευταία να είναι ικανά να κάνουν ως και την Αννίτα να κοκκινίσει.

Καλογυρισμένο και συνεπές στις ώρες και στις μέρες προβολής του, έχει αποκτήσει πιστό fan club το οποίο ανυπομονεί σε κάθε τέλος επεισοδίου να πάρει μία μυρωδιά από τις επόμενες εξελίξεις μέσα από τα διαφημιστικά τρέιλερς.

Φανατική και εγώ αυτής της νέας συνήθειας (είχα να δω καθημερινό σήριαλ από την εποχή Λάμψης-Φώσκολου) αποφάσισα να κάνω ένα mini γκάλοπ μεταξύ γνωστών, συγγενών και φίλων, για να ανακαλύψω και άλλες πτυχές αυτού του σουξέ. Η ερώτηση απλή: “Τί σου αρέσει στις Άγριες Μέλισσες και το παρακολουθείς;”

Οι ερωτηθέντες ηλικίας 50+ μου απάντησαν, σχεδόν ομόφωνα, ότι τους μεταφέρει σε μια άλλη Ελλάδα. Την Ελλάδα του 1950-1960. Η ιστορία, χρονικά, ξεδιπλώνεται στη μεταπολεμική ελληνική επαρχία. Ο σκηνογράφος, ο σεναριογράφος, η ενδυματολόγος, η κομμώτρια και η μακιγιέζ της σειράς, έχουν καταφέρει να αποδώσουν τον “αέρα” της περιόδου αυτής στο έπακρον. Ο τηλεθεατής νιώθει ότι έχει γυρίσει το χρόνο πίσω με τα χρώματα της μόδας της εποχής, τις κομμώσεις, τις ατάκες, τα τραγούδια, το διάκοσμο ως και τις μάρκες των προϊόντων που εμφανίζονται στο background ορισμένων σκηνών. Όλα αυτά κάνουν το ταξίδι στο παρελθόν να μη φαίνεται αδύνατο και αν και οι σημερινοί 50άρηδες δεν έχουν ζήσει από πρώτο χέρι αυτή τη φάση της Ελλάδας, σίγουρα υπάρχουν χαραγμένες στο νου τους διηγήσεις των γονιών τους που έχουν λίγο από την αύρα των Άγριων Μελισσών.

Στο ηλικιακό group των 40άρηδων, εντύπωση έχει κάνει η “φτιαξιά” των ανδρών και των γυναικών της εποχής εκείνης. Εδώ, οι ηθοποιοί έχουν αποδώσει τους ρόλους τους 100%. Έχουν μπει πραγματικά στο πετσί των χαρακτήρων που υποδύονται, κάνοντας μας να googlάρουμε τα ονόματα τους για περισσότερες πληροφορίες πάνω σε αυτή την καινούρια φουρνιά καλλιτεχνών. Οι ερμηνείες τους διακρίνονται για το βάθος τους μολονότι του νεαρού της ηλικίας τους.

Τέλος, απευθύνθηκα και σε φίλους που ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 30-39, να μου πουν τη γνώμη τους για το επιτυχημένο αυτό σήριαλ. Συμπέρανα ότι οι περισσότεροι παρακολουθούν τις Άγριες Μέλισσες αντί της βραδινής τους εξόδου, λόγω καραντίνας (άρα και οι ακραίες συγκυρίες που βιώνουμε εκτόξευσαν την τηλεθέαση στα ύψη), μα το lockdown ήταν το έναυσμα να γνωρίσουν τί εστί “κόλλημα” με μία ελληνική σειρά.

Ένα ακόμα που μας αρέσει στις Άγριες Μέλισσες είναι η διάρκεια του κάθε επεισοδίου. Μία ώρα και ένα τέταρτο ο καθαρός χρόνος τηλεθέασης του επεισοδίου και με 3 μόνο διαφημιστικά διαλείμματα ανεκτής διάρκειας, το κάνουν ακόμα πιο ελκυστικό στα μάτια μας.

Δε μένει λοιπόν παρά να δώσουμε συγχαρητήρια στους συντελεστές που βρίσκονται μπροστά και πίσω από τη δημιουργία αυτής της ευχάριστης τηλεοπτικής έκπληξης. Μέσα στο ομιχλώδες τοπίο της ελληνικής τηλεόρασης, θεωρώ πως οι Άγριες Μέλισσες και το φετινό πρόγραμμα της ΕΤ2 είναι άξια χειροκροτήματος.