Οι Σπέτσες είναι ένα από τα αγαπημένα μου ελληνικά νησιά. Αρχοντική και επιβλητική, κοσμοπολίτικη, με ένα vibe που σε λίγα νησιά συναντάς, γνωρίζοντας ότι είτε την επισκεφθείς για ένα σαββατοκύριακο είτε για διακοπές αρκετών εβδομάδων, δεν θα πλήξεις ούτε στιγμή, πάντα θα υπάρχει και κάτι ακόμη που θα θέλεις να κάνεις (ή να ξανακάνεις).

Και φέτος, το αγαπημένο μου νησί δεν με απογοήτευσε. Περάσαμε αξέχαστες καλοκαιρινές διακοπές, συνδυάζοντας οικογενειακές στιγμές χαλάρωσης με κεφάτες εξόδους με φίλους, και μέσα από το φωτογραφικό άλμπουμ του καλοκαιριού μου, θέλω να μοιραστώ μαζί σας όλα τα μέρη που ξεχώρισα και τις εικόνες που θα αναπολώ τον χειμώνα που έρχεται. Ακολουθείστε με!

Όταν η πρώτη εικόνα που αντικρύζεις φτάνοντας σε ένα νησί είναι σαν να μπαίνεις μέσα σε ένα καρτ-ποστάλ, μόνο μαγική μπορεί να είναι η συνέχεια…

Θα ξεκινήσω από τη διαμονή, που για εμένα είναι πάντα πολύ σημαντική. Επιλέγω πολύ προσεκτικά τα μέρη που μένω στα ταξίδια μου, καθώς θέλω να συνδυάζουν άνεση, να βρίσκονται σε στρατηγικό σημείο – ώστε να μην περνώ τη μέρα μου διανύοντας ανούσιες αποστάσεις-, ζεστή ατμόσφαιρα και να ακολουθούν την αρχιτεκτονική και τη διακόσμηση του τόπου που βρίσκομαι, κάνοντας ακόμη πιο συνολική και ουσιαστική την εμπειρία και την αίσθηση που αποκομίζω από το μέρος αυτό. Όλα αυτά, τα βρήκα στις Σπέτσες στο ξενοδοχείο Κάστρο, ένα παραδοσιακό αρχοντικό που έκλεισα από το internet πριν τις διακοπές μου λόγω των εξαιρετικών κριτικών του και των φωτογραφιών που με εντυπωσίασαν, αλλά που θα είναι πλέον μία από τις top επιλογές μου στις συχνές επισκέψεις που στις Σπέτσες.

Τα highlights της διαμονής μου εκεί; Το καταπληκτικό πρωινό που φτιάχνει κάθε πρωί ο κ. Αποστόλης – ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι και σεφ-, τα φρέσκα σύκα από τον κήπο τους, την κόρη του κ. Αποστόλη που, λες και ποτέ δεν κοιμάται, είναι πάντα εκεί για να σε εξυπηρετήσει και το χαμογελαστό προσωπικό αποτελούμενο από νέα παιδιά που σου φτιάχνει τη μέρα. Δεν θα ξεχάσω πόσο ευχάριστη έκπληξη ήταν όταν, την τελευταία μέρα μας στο ξενοδοχείο, κατά το check out μας αποχαιρέτισαν με ένα δώρο, ένα κουτί με λαχταριστά παραδοσιακά αμυγδαλωτά Σπετσών!

Μετά από το λουκούλειο πρωινό του κ Αποστόλη, ένας ακόμη καφές όταν η μέρα και η νύχτα μπροστά μας ήταν σίγουρα μεγάλη, είναι πάντα δελεαστικός και, φορώντας τα μαγιό μας πίναμε κάθε πρωί (κατά τις 11 μη φανταστείτε αξημέρωτα) ένα δροσιστικό εσπρέσσο (συνοδεία 2-3-4 αμυγδαλωτών) στις καφετέριες στην Ντάπια, το λιμάνι του νησιού. Σε όποια και αν καθίσετε η θέα είναι μοναδική, με τα θαλάσσια ταξί να πηγαινοφέρνουν συνεχώς κόσμο από/προς την Κόστα απέναντι, τα φουσκωτά από τα υπερπολυτελή γιοτ να καταφτάνουν το ένα μετά το άλλο και τα καϊκάκια που πηγαίνουν στις παραλίες του νησιού να γεμίζουν σιγά σιγά κόσμο (στις 12 φεύγει το πρώτο, σε λίγο θα είμαστε και εμείς εκεί! Ας πιούμε πρώτα τον κάφε μας αφήνοντας τα μάτια μας να γεμίσουν μπλε).

Πήγε 12, μεσημέριασε και είναι ώρα να πάρουμε ένα καϊκάκι για τις παραλίες που στην πλειοψηφία τους είναι στην πίσω πλευρά του νησιού. Από όσες επισκεφθήκαμε οι δικές μας αγαπημένες ήταν η Ζωγεριά με την ανεπιτήδευτη ομορφιά της και η πιο οργανωμένη παραλία των Αγιών Αναργύρων (βάλτε τον ήχο στο παρακάτω βίντεο και θα νιώσετε ότι βρίσκεστε εκεί, ότι ένα βήμα θα κάνετε και θα βουτύξετε το πόδι σας στα κρυστάλλινα αυτά νερά).

Κάτω από τη σκιά των δέντρων που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και έως αργά το απόγευμα που ερχόταν το καραβάκι να μας παραλάβει για να γυρίσουμε στην Ντάπια, καθόμασταν για ώρες στην παραλία, μπαινοβγαίναμε στο νερό, αφήναμε τα μαγιό να στεγνώσουν επάνω μας και πάλι ξαναβουτούσαμε, μαζεύαμε πέτρες πολύχρωμες με ομορφιά που μόνο η φύση ξέρει να δημιουργεί, φάγαμε -ένα ακόμη- παγωτό, νιώσαμε την αλμύρα πάνω μας, και πάλι τα ίδια από την αρχή…

Μία μόνο μέρα δεν πήγαμε για μπάνιο στη θάλασσα και προτιμήσαμε να επισκεφθούμε το μουσείο Μπουμπουλίνας που στεγάζεται σε ένα παλιό αρχοντικό, τρειών και πλέον αιώνων, χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής. Κάθε δωμάτιο ένα ταξίδι στο χθες μέσα από τους ιστορικούς θησαυρούς των συλλογών από βιβλία, πορσελάνες, έγγραφα, κεντήματα, προσωπικά αντικείμενα και εικόνες της θρυλικής ηρωίδας. Αξίζει, εάν βρεθείτε στις Σπέτσες, να το επισκεφθείτε, θα νιώσετε ακόμη πιο κοντά στην ιστορία αυτού του νησιού.

Και φτιάνουμε στη αγαπημένη μου ώρα, το βράδυ! Ναι, το ξέρετε είμαι βραδινός τύπος και, όπως είναι φυσικό δεν μου πήρε πολύ να ξεχωρίσω τα μέρη του νησιού που μου ταιριάζουν για να περνώ τα καλοκαιρινά βράδια μου.

Α! Να μην το ξεχάσω. Όλα τα μέρη στα οποία περάσαμε τα σπετσιώτικα βράδια μας ήταν στο Παλαιό Λιμάνι των Σπετσών, το πιο γραφικό – και τουριστικό- σημείο του νησιού, στο οποίο μπορείτε να πάτε είτε περπατώντας, απολαμβάνοντας μια σύντομη βόλτα 20 λεπτών, είτε να ανεβείτε σε μια από τις άμαξες του νησιού με τα αξιολάτρευτα αλογάκια. Οι αμαξάδες, όλοι ντόπιοι και ευγενέστατοι, είναι έτοιμοι να σας διηγηθούν στη διαδρομή μέχρι το Παλιό Λιμάνι την ιστορία του νησιού, την ιστορία του πως οι άμαξες έγιναν αναπόσπαστο μέρος της ζωής των Σπετών (spoiler: τις έφεραν μαζί τους τον προηγούμενο αιώνα οι πλούσιες Αθηναίες όταν παραθέριζαν στο νησί) ακόμη και να σας συστήσουν στα αλογάκια (τον Ρίνγκο, την Ρίτα, τον Ροκο και άλλα ονόματα που δυστυχώς δεν συγκράτησα).

Και φτάνουμε σούρουπο στο Παλιό Λιμάνι. Κοσμοπολίτικο, με έναν elegant αέρα άλλης εποχής, εστιατόρια προσεγμένα με εξαιρετικό φωτισμό και απαλή μουσική, τον ήχο από τις άμαξες να περνούν δίπλα σου, όλα μοιάζουν με το τέλειο σκηνικό θεάτρου (και εμείς οι πρωταγωνίστριες). Ναι, εκεί πέρασα τα ομορφότερα βράδια του καλοκαιριού μου. Στο θρυλικό εστιατόριο Μουράγιο με την καταπληκτική γαριδομακαρονάδα και τον κ Μανώλη να κάνει άνω κάτω το πάντα γεμάτο εστιατόριο για να μας ευχαριστήσει και να μας δώσει για ένα ακόμη βράδυ το αγαπημένο μας τραπέζι -μια που πάλι ξεχάσαμε να κάνουμε έγκαιρα την κράτηση-, το μοντέρνο ιταλικό εστιατόριο Il Padrino με τη θέα στα αραγμένα σκάφη να βρίσκονται σε παράταξη στα πόδια σου, και το Bikini bar με τα τραπέζια ακριβώς πάνω στο νερό για τα late night cocktails μας.

Ήταν ένα υπέροχο καλοκαίρι! Ένα καλοκαίρι, επιτέλους, ξέγνοιαστο που τα είχε όλα. Και εμείς, μικροί και μεγάλοι, προσθέσαμε στο άλμουμ της καρδιάς μας αναμνήσεις που θα μας συντροφεύσουν όχι μόνο αυτόν τον χειμώνα, αλλά και όλη μας τη ζωή.