Τι να πω… Ίσως τους αρέσει να υποφέρουν βυθισμένοι στις σκέψεις τους και τη σιωπή, ίσως είναι στο dna τους, ίσως όμως να υπάρχουν και βαθύτεροι λόγοι. Προτού, λοιπόν, καταδικάσουμε έναν άντρα ότι δεν ενδιαφέρεται, ότι δεν εκφράζεται, ότι δεν είναι επικοινωνιακός, προτού βγάλουμε συμπεράσματα και δημιουργήσουμε σκηνές και μονολόγους αρχαίας τραγωδίας ας λάβουμε υπόψη μας κάποιους λόγους -αρκετά συνηθισμένους- που οδηγούν τους άντρες στο να μην εκφράζουν και να μην μοιράζονται τα συναισθήματά τους με το έτερο ήμισυ αλλά και τον περίγυρό τους.

Νιώθουν φόβο

Ίσως και ο πιο συνηθισμένος λόγος που οι άντρες κρατούν τα συναισθήματά τους για τον εαυτό τους. Σε μία κοινωνία και κουλτούρα διαχρονικά γεμάτη στερεότυπα ο άντρας, το σωστό αρσενικό είναι αυτός που είναι δυνατός, που δεν αφήνει περιθώρια για αδυναμίες και συναισθηματισμούς (κλάψες, γλύκες και σαλιαρίσματα που θα έλεγαν πολλοί υποτιμητικά), που τα βλέπει όλα άσπρα ή μαύρα, που είναι στωικός, ήρεμος, αποφασιστικός. Και αν θέλει να επιδείξει κάποιο συναίσθημα; Ε, τότε πρέπει να κινηθεί στον αποδεκτή γκάμα από το να είναι απολύτως έξαλλος, αγριεμένος, έως θυμωμένος και παγερός, αλλά ΠΟΤΕ θλιμμένος (άλλωστε πόσες φορές δεν έχει ακούσει μεγαλώνοντας το χιλιοειπωμένο και ψυχολογικά καταστροφικό κλισέ “είσαι άντρας εσύ, οι άντρες δεν κλαίνε”). Γιατί έτσι πρέπει να είναι ο άντρας για να γίνει αποδεκτός, να τιμήσει το φύλο του, αυτόν το ρόλο καλείται να υπηρετήσει.

Και αν τυχόν παρεκκλίνει από την περσόνα που τόσο δεξιοτεχνικά εκπαιδεύτηκε να υιοθετεί και να επιδεικνύει τότε έρχεται η απόρριψη, ο εμπαιγμός, πολλές φορές η γελοιοποίηση. Σκεφτείτε ότι ακόμη και από τις παιδικές ηλικίες στο σχολείο τα μικρά αγόρια που δείχνουν μια πιο ευαίσθητη πλευρά του χαρακτήρα τους, μία λιγότερο μάτσο μίνι εκδοχή του αντρικού προτύπου που έχουν στο σπίτι τους πόσο αδύναμα συνήθως θεωρούνται, πως αντιμετωπίζονται σε αρκετές περιπτώσεις από τους συμμαθητές τους, και όλα αυτά με τι άσχημες συνέπειες για τις κοινωνικές και ενδοσχολικές τους συναναστροφές, αλλά πάνω από όλα για τη ψυχοσύνθεση και τη διάπλαση του χαρακτήρα τους.

Τα συναισθήματα τους κάνουν να νιώθουν μπερδεμένοι

Οι άντρες πολλές φορές δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους, απλά γιατί δεν ξέρουν πώς. Κάθε συναίσθημα πιο έντονο, διαφορετικό, που τους βγάζει από τον προγραμματισμό τους, τους ξαφνιάζει, τους αποσυντονίζει, τους μπερδεύει. Και αυτό, γιατί ποτέ -από μικρά παιδιά- δεν αγκάλιασαν τα συναισθήματά τους, ποτέ δεν τα συζήτησαν, δεν τα ανέλυσαν με τον εαυτό τους, δεν τα αποδέκτηκαν. Ειδικά στις προηγούμενες γενιές οι γονείς είχαν μία νοοτροπία ότι αν ένα θέμα ή συναίσθημα δεν το πολυσυζητήσεις, αν το αγνοήσεις θα περάσει, “μην το κάνουμε και θέμα”, μην χαλάμε τη φλατ γραμμή στην οποία πορευόμαστε. Αυτό ακριβώς το μοτίβο συνεχίζουν και στη μετέπειτα ζωή τους.

Φανταστείτε, λοιπόν, πόσο μάλλον όταν ερωτεύονται και τους κατακλύζει αυτό το συναίσθημα που συνεπαίρνει και αποπροσανατολίζει πόσο χαμένοι, γεμάτοι αμφιβολίες, μπερδεμένοι αισθάνονται. Νιώθουν ότι χάνουν το έλεγχο μιας κατάστασης -και κατ΄επέκταση της ζωής τους- νιώθουν αδύναμοι, ανήμποροι, και μέσα σε αυτό το χάος που κυριαρχεί στο μυαλό τους -όπου γίνεται μία πάλη ανάμεσα στα πρέπει, στη λογική και το συναίσθημα- κλείνονται ακόμη περισσότερο στον εαυτό τους, ως τρόπο άμυνας για να προστατευτούν.

Νιώθουν ότι αν εκφραστούν θα τους εκμεταλλευτούν

Άλλο ένα αποτέλεσμα μια ανατροφής γεμάτης κλισέ και στερεότυπα. Πόσες και πόσες φορές οι άντρες -αλλά και οι γυναίκες- δεν μεγαλώνουν ακούγοντας ως συμβουλή και προτροπή να μην εμπιστεύονται κανέναν, να μην εκφράζουν τα συναισθήματά τους γιατί αυτό είναι κάτι που θα τους κάνει αυτόματα ευάλωτους και θα γυρίσει μπούμερανγκ εναντίον τους με την πρώτη ευκαιρία. Όσο και αν η σκληρή μας εποχή και οι άνθρωποι αρπακτικά που συχνά μας περιτριγυρίζουν πολλές φορές επιβεβαιώνουν την αξία μιας τέτοιας συμβουλής, πόσο σκληρό για την ανθρώπινη φύση είναι το να μην μπορεί ένας άνθρωπος να αγαπήσει βαθιά, να εκφραστεί με πάθος, να πονέσει μέχρι να σπάσει η καρδιά του στα δύο, να βρει τη δύναμη να ανασυγκροτηθεί και να ξανασηκωθεί επιβεβαιώνοντας έτσι -και μόνο έτσι- τη δύναμη και την υπόστασή του.

Ας βοηθήσουμε, λοιπόν, τους άντρες και τα αγόρια όλων των ηλικιών να σπάσουν τα δεσμά των στερεοτύπων, να αισθανθούν, να νιώσουν, να εκφραστούν. Και ειδικά για τους γονείς που μεγαλώνουν την επόμενη γενιά των αντρών και πιστεύουν ακόμη ότι τα ατσαλώνουν και τα κάνουν σκληρά και άτρωτα μαθαίνοντάς τους ότι μόνο η παγωμένη, η απόμακρη, η εσωστρεφής στάση προστατεύσετε από τις απογοητεύσεις της ζωής, μήπως να το ξανασκεφτούν; Μήπως σε μία εποχή επαναπροσδιορισμού των πάντων, ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι όταν όλοι μας αγκαλιάζουμε και εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, συμβάλουμε στο να είμαστε πιο υγιείς ψυχικά και σωματικά, δεν δηλητηριαζόμαστε από τη καταπίεση του να θάβουμε αυτό που νιώθουμε και, έχοντας γνώση του μέσα μας, γινόμαστε πιο δυνατοί, πιο αληθινοί για εμάς και τους γύρω μας;




Κεντρική φωτογραφία: Nik Shuliahin on Unsplash