Ηλιάννα Πεσσάρη
Ψυχολόγος, ειδικευμένη στη βιωματική ψυχοθεραπεία
μέσω ψυχοδράματος | Καθηγήτρια Yoga

Τι είναι το άγχος;

Το άγχος είναι η κατάσταση που μπαίνει ο οργανισμός μου (ψυχικά και σωματικά) προκειμένου να ανταπεξέλθει σε κάτι απαιτητικό. Είναι μία κατάσταση εγρήγορσης, ετοιμότητας, προετοιμασίας για γρήγορη και άμεση ανταπόκριση σε κάτι που έρχεται.


Όταν νιώθω άγχος, αισθάνομαι ότι απειλούμαι από κάτι. Αυτό το κάτι μπορεί να είναι κάτι τελείως αφηρημένο, εσωτερικό και προσωπικό ή και κάτι πιο πραγματικό και αντικειμενικό ή ακόμα και μία μίξη από τα δύο.  Μπορεί να φοβάμαι μην “αποτύχω” μπροστά σε κάτι. Μπορεί να αγχώνομαι μήπως πληγωθώ. Μπορεί να φοβάμαι μήπως χάσω κάτι. 

Το άγχος προετοιμάζει το σώμα μου ώστε να αποκτήσει κίνηση, ενεργοποιεί ολόκληρο το σώμα μου, δημιουργώντας ένταση. Οι κεραίες μου είναι τεταμένες, το σώμα μου έτοιμο να αποκτήσει δύναμη στα πόδια ή στα χέρια, να αποκτήσει ταχύτητα, να κινηθεί προς την αντιμετώπιση της κατάστασης που προκαλεί άγχος.

Αυτό που έχει συμβεί όμως με τον σύγχρονο τρόπο ζωής είναι ότι τα πράγματα που αντιμετωπίζουμε, δεν απαιτούν τόσο πολύ την σωματική μας κίνηση. Αντίθετα, απαιτούν εσωτερική κίνηση, να παρθεί μία απόφαση, να ξεκαθαρίσω μία σκέψη.

Τότε το σώμα μας υπέρ- ενεργοποιείται και αυτή η ενεργοποίηση του σώματος μας, δεν βρίσκει εύκολα εκτόνωση σωματικά. Το σώμα μας είναι σε εγρήγορση, έτοιμο να μπει σε μάχη, όμως όλα όσα μας αγχώνουν είναι νοητικά και συναισθηματικά ή απροσδιόριστα. Έτσι το σώμα κι όλη αυτή η ενέργεια του, μένει μέσα μας, εγκλωβισμένη και περιορισμένη. Η αγωνία μου μετατρέπεται σε έναν χείμαρρο από σκέψεις. Χάνω τον έλεγχο του νου μου και αυτός περιπλανιέται ανεξέλεγκτος και παρορμητικός από σκέψη σε σκέψη, φτιάχνοντας σενάρια, βγάζοντας συμπεράσματα και ταξιδεύοντας στο μέλλον ή στο παρελθόν. Αυτή η κίνηση που δεν γίνεται σωματικά, γίνεται νοητικά, προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη ένταση.

Με το άγχος αυτό δεν είμαι πια στο τώρα, δεν είμαι καν εδώ, είμαι κάπου αλλού, κάπου μέσα μου και φαντάζομαι άλλους χρόνους. Χάνω την επαφή με τον εαυτό μου και με το περιβάλλον, στο εδώ και τώρα.

Πως βοηθάει η γιόγκα;

Η γιόγκα αποτελεί έναν άλλο δρόμο αυτογνωσίας και φιλοσοφίας ζωής με όχημα το σώμα. Η γιόγκα δεν είναι απλά μία σωματική άσκηση αλλά ένας τρόπος προσέγγισης της ζωής. Το φιλοσοφικό αυτό σύστημα, κοιτάει τον άνθρωπο ολιστικά, συνδυάζοντας σώμα, νου και αναπνοή προσπαθώντας να τα φέρει σε μία ισορροπία.

Γιόγκα σημαίνει ένωση και αυτό προσπαθεί να κάνει. Για μένα είναι μία προσπάθεια ένωσης των σπασμένων συνδέσεων μέσα στον άνθρωπο, μέσα μας.

Η γιόγκα προσπαθεί να επαναφέρει τη σχέση με το σώμα, με την αναπνοή, με το νου, με το συναίσθημα, με το εδώ και τώρα, με τη ζωή, με τον εαυτό την δεδομένη στιγμή, εδώ και τώρα.

Ξυπνάει τον παρατηρητή, με την έννοια ότι μας μαθαίνει να παρατηρούμε αυτό που συμβαίνει αυτήν την στιγμή μέσα μας, να παρατηρούμε την αναπνοή μας, να παρατηρούμε το νου και το σώμα. Έτσι αρχίζουμε να συγκεντρωνόμαστε και αυτή η συγκέντρωση μας επαναφέρει στη στιγμή, στο παρόν.

Αυτή συγκέντρωση του νου στο τώρα, μέσω της κίνησης, επαναφέρει τον εαυτό από το διασκόρπισμά του, μας επαναφέρει μέσα μας, στη στιγμή και αυτό μας κάνει συγκεκριμένους. 


Δεν είναι εύκολο να φτάσω εκεί και δεν είναι και το ζητούμενο να γίνω τέλειος. Η όλη ιστορία είναι στην διαδρομή, στο ταξίδι που κάνω μέσω την εξάσκησης ώστε να φτάσω εκεί. Η δοκιμή μου να μένω στο παρόν και να έχω τον παρατηρητή μου ξύπνιο και ενεργοποιημένο. Σταδιακά, όλα αυτά να διευρύνονται, ξεκινώντας από το μάθημα και πηγαίνοντας σε ολόκληρη τη ζωή.  Να γίνει μία φιλοσοφία ζωής, να δοκιμάζω να ζω με αυτή τη σχέση με τον εαυτό μου με επίγνωση και με συνειδητότητα.

Η γιόγκα μας δίνει τα εργαλεία για μία πιο ήρεμη, συντονισμένη ζωή στο εδώ και τώρα, με λιγότερο άγχος και περισσότερη ισορροπία.

Τι μαθαίνω για τον εαυτό μου μέσα από τη γιόγκα;

  • Να μένω στο εδώ και τώρα
  • Να γνωρίσω το σώμα μου
  • Να με ηρεμώ
  • Να συγκεντρώνομαι
  • Να αφουγκράζομαι τον εαυτό μου
  • Να κατανοήσω τα συναισθηματα μου
  • Να διαχειρίζομαι το άγχος μου
  • Να με γνωρίσω καλύτερα
  • Να ακολουθώ τον δικό μου δρόμο
  • Να εμπιστεύομαι
  • Να ζω