Τα κοπλιμεντα αρκετές φορές μας κάνουν να νιώθουμε άβολα. Αναζητάμε αδιάκοπα  επιβεβαίωση και επιθυμούμε να μας συμπαθούν όλοι, αλλά όταν έρθει η ώρα να μας δώσει κάποιος ένα κοπλιμέντο, όπως για το πόσο ωραία μπορεί να έχουμε ντυθεί σήμερα, για τα μαλλιά μας, για το πόσο καλά κάναμε κάτι, σκεφτόμαστε και κάνουμε αυτόματα 3 πράγματα: 

  • νιώθουμε άβολα
  • νομίζουμε ότι μας λέει ψέματα
  • προσπαθούμε να πείσουμε το άτομο που μας έκανε το κοπλιμέντο για το αντίθετο (με κάθε δυνατό επιχείρημα) και του αρνιόμαστε τα πάντα 
  • μετατοπίζουμε το κοπλιμέντο σε κάποιον άλλον παράγοντα που ταυτόχρονα το ακυρώνει:
  • «Της μητέρας μου είναι το ρούχο, για αυτό σου αρέσει»
  • «Δεν είναι ωραία τα μαλλιά μου, απλά έτυχε να είναι ωραία σήμερα»
  • «Θα μπορούσα να το είχα κάνει καλύτερα αυτό»

Γιατί είναι τόσο άβολη αυτή η στιγμή; Γιατί αποφεύγουμε να συμφωνήσουμε; Γιατί τα αρνιόμαστε όλα; Φοβόμαστε μην φανούμε ναρκισσιστές;

Μπορεί πράγματι να φοβόμαστε μην φανούμε νάρκισσοι ή αλαζόνες. Αλλά γιατί πρέπει να «τιμωρούμε» τον άνθρωπο  που μας έκανε το κοπλιμέντο με το να αρνιόμαστε να δεχτούμε μια τόσο όμορφη και ευγενική κίνηση; Τελικά, για να είμαστε ικανοί να δείξουμε αγάπη προς τους άλλους πρέπει πρώτα να έχουμε μάθει πώς να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Αν το καταφέρουμε αυτό, το τόσο απλό μα ταυτόχρονα τόσο σύνθετο και πολυδιάστατο πράγμα, για να νιώσουμε και να αποκτήσουμε επιτέλους την δύναμη του να δεχόμαστε κομπλιμέντα, αυτό με την σειρά του θα επιφέρει μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας. Σχεδόν θα την μεταμορφώσει σε έναν καινούργιο «μαγικό κόσμο». Δεν υπερβάλλω.

Όταν δεχόμαστε ένα κοπλιμέντο, ουσιαστικά δεχόμαστε μια χειρονομία αγάπης και είμαστε δεκτικοί για μια ζέστη σχέση επικοινωνίας με τον άλλον, γιατί πολύ απλά έχουμε καταλάβει ότι μας αξίζει κάτι τέτοιο. Το κομπλιμέντο είναι ένα δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε στον άλλον απλόχερα και χωρίς κανένα κόστος. Το κοπλιμέντο είναι ένα συνώνυμο και μια προέκταση της θετικότητας.

Σύμφωνα με έρευνες, οι άνθρωποι αποδεχόμαστε μόνο το 1/3 των κομπλιμέντων που μας κάνουν και απορρίπτουμε/αρνιόμαστε τα 2/3. Επιπλέον, τις περισσότερες φορές, δεν λαμβάνουμε τα κομπλιμέντα θετικά γιατί πιστεύουμε ότι δεν μας αξίζουν. Θεωρούμε πως, για παράδειγμα, το κομπλιμέντο που μας έγινε για την εξωτερική μας εμφάνιση «δεν ταιριάζει» με το πως νιώθουμε εσωτερικά. 

Με το να απορρίψουμε όμως ένα κοπλιμέντο, ουσιαστικά διατηρούμε και διαιωνίζουμε τον αρνητικό εσωτερικό μας διάλογο. Απαξιώνουμε, απορρίπτουμε και «πετάμε στα σκουπίδια» το κομπλιμέντο που μας έκαναν και συμπεριφερόμαστε σαν να μην μας το έκαναν ποτέ. Απορρίπτουμε την θετική για εμάς άποψη του άλλου, που θα μπορούσε όντως να ισχύει. Θέλουμε να ακούμε και να βλέπουμε μόνο αυτά που «συμφωνούν» και «ταιριάζουν» με τα πιστεύω μας και τις πεποιθήσεις που έχουμε για τον εαυτό μας. Αυτό εν μέρει είναι λογικό, αλλά όταν τα πιστεύω μας και οι πεποιθήσεις για τον εαυτό μας έχουν αρνητική «χροιά», τότε δεν θα μπορέσουμε ποτέ να ακούσουμε και να δούμε κάποιο θετικό σχόλιο για εμάς. 

Η αποδοχή των κοπλιμέντων είναι μια πράξη αγάπης προς τον εαυτό, που μας επιτρέπει να κρατάμε το μυαλό μας ανοιχτό για να καταφέρουμε επιτέλους να ενστερνιστούμε την άποψη και οπτική του άλλου σαν μια νέα πιθανή αλήθεια για εμάς. Άρα με το να μάθεις σιγά σιγά να αποδέχεσαι τον καλό λόγο του άλλου, καταφέρνεις 3 πολύ σημαντικά πράγματα: να αγαπάς λίγο πιο πολύ τον εαυτό σου, να σταματήσεις να βλέπεις τα πράγματα μονοδιάστατα και να έρθεις πιο κοντά στην αλήθεια που τόσο καιρό δεν έβλεπες. Χρειάζεται δύναμη, κουράγιο και θάρρος για αλλάξεις την παγιωμένη σου οπτική, πόσο μάλλον για να φτάσεις σε σημείο να αντιδράς θετικά στα κομπλιμέντα που σου δίνονται και να τα αποδέχεσαι. 

Για αρχή, δεν χρειάζεται να καταλάβεις γιατί σου έγινε το κοπλιμέντο που σου έγινε και σίγουρα δεν χρειάζεται να μάθεις κατευθείαν να αντιδράς θετικά. Χρειάζεται μόνο να καταλάβεις πως ο κάθε άνθρωπος έχει την δίκη του οπτική και η γνώμη του είναι σαφώς σεβαστή. Καταλαβαίνοντας αυτόν τον τρόπο σκέψης, συνειδητοποιείς στην πορεία, πως ίσως να ήσουν λίγο απόλυτος, ίσως να σκεφτόσουν λίγο μονοδιάστατα για τον εαυτό σου, για την εικόνα που έχεις για εσένα και τις πεποιθήσεις σου. Πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να είναι γενικά πιο ευέλικτος στην οπτική γωνία που έχουν οι γύρω του για εκείνον, για να γίνουμε ακολούθως και εμείς λιγότερο επικριτικοί με εμάς.

Αν μάθουμε λοιπόν, να δεχόμαστε και να ενστερνιζόμαστε αυτόν τον καλό λόγο που δεχόμαστε από κάποιον, δεν καταφέρνουμε μόνο να κάνουμε τον άλλον να νιώσει καλά που έκανε αυτήν την ευγενική κίνηση, αλλά καταφέρνουμε να κάνουμε και εμάς τους ίδιους να νιώσουμε χαρά και ικανοποίηση. Πραγματικά, θα νιώσεις έκπληκτος αν το καταφέρεις αυτό.

Θα σου δώσω κάποια (λεκτικά) tips για το τι μπορείς να πεις στον άλλον όταν έρθει η ώρα να σου κάνει κάποιο κοπλιμέντο, ώστε να καταφέρεις σταδιακά να μπεις σε μια διαδικασία να το αποδεχτείς και να το πιστέψεις κι εσύ ο ίδιος:

  •  «Σε ευχαριστώ» (ναι, as simple as that)
  •  «Εκτιμάω πολύ το γεγονός ότι το παρατήρησες αυτό σε εμένα»
  •  «Αυτό σημαίνει πολλά για εμένα»
  •  «Είμαι περήφανος που βοήθησα»
  •  «Χαίρομαι που σου αρέσει αυτό που φοράω, και εμένα είναι το αγαπημένο μου χρώμα»
  •  «Ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο, και εγώ συνειδητοποίησα πως μου πάνε πολύ έτσι τα μαλλιά μου»
  •  «Έχεις δίκιο, έχω κάνει αρκετό κόπο για να το καταφέρω αυτό κι όμως, τα έβγαλα πέρα και συνεχίζω»

Είναι τόσο απλοί αυτοί οι τρόποι, αλλά μην σας φαίνεται περίεργο που δυσκολεύεστε. Δεν είναι εύκολο ένα απλό «ευχαριστώ» όταν πείθουμε καθημερινά τον εαυτό μας πως δεν το αξίζει. Φυσικά και υπάρχει μια εξήγηση πίσω από όλο αυτό, όποτε πάρτε τον χρόνο σας, με baby steps, να μπείτε και στην πράξη. Σας εμπιστεύομαι.


Η Χρυσάνθη Νικολαΐδου αποφοίτησε από το τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο. Είναι κάτοχος Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος και ενεργό μέλος του Συλλόγου των Ελλήνων Ψυχολόγων. Έχει εκπαιδευτεί στην Συστημική Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική, ενώ έχει ειδικευτεί στις Αγχώδεις Διαταραχές και συγκεκριμένα στο Μετατραυματικό Στρες με την μέθοδο EMDR. Συμμετέχει ενεργά σε επιμορφωτικά σεμινάρια και συνέδρια ώστε να βρίσκεται πάντα στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης και εκπαίδευσης και παράλληλα εργάζεται ως Ψυχολόγος εθελοντικά και έμμισθα.

Μπορείτε να την βρείτε στη σελίδα της στο instagram @nikolaidou_chris_psychologist




Κεντρική φωτογραφία: Hai Tran on Unsplash