Ηλιάννα Πεσσάρη
Ψυχολόγος, ειδικευμένη στη βιωματική ψυχοθεραπεία μέσω ψυχοδράματος | Καθηγήτρια Yoga

Η νέα χρονιά είναι συνδεδεμένη για τους περισσότερους με επιθυμητές αλλαγές, νέους στόχους, νέα όνειρα και προγραμματισμό για το μέλλον.

Είναι πολύ χρήσιμο να οραματίζομαι που θέλω να βρεθώ μέσα στον επόμενο χρόνο και να μου επιτρέπω να ονειρεύομαι. Κρύβει όμως μία παγίδα: μπορεί να έχω βάλει πολύ ψηλά τον πήχη και να ζητάω από τον εαυτό μου πράγματα πολύ μεγάλα για να επιτευχθούν μέσα σε ένα χρόνο. Μπορεί να έχω υψηλές απαιτήσεις από μένα και από την χρονιά που έρχεται.

Πολλοί λέμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε αλλά μας προκαλεί φόβο. Όμως τι είναι αυτό που φοβόμαστε;

Αν οι απαιτήσεις που έχουμε από τον εαυτό μας είναι πολύ υψηλές μπορεί να αισθανόμαστε φόβο ότι δεν θα τα καταφέρουμε, κι έτσι να σταματάμε οποιαδήποτε προσπάθεια πριν καν την αρχίσουμε. Όλο αυτό σχετίζεται με το ότι έχουμε μάθει να αξιολογούμε όσα γίνονται από το αποτέλεσμα και όχι από την διαδρομή. Αν τα πράγματα πάνε καλά στο τέλος, οι στόχοι μας εκπληρώνονται, τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά, τότε όλα είναι καλά, οι προσπάθειες μας άξιζαν, εμείς οι ίδιοι αξίζουμε. Αν αντίθετα τα αποτελέσματα μας δεν είναι καλά ή δεν είναι όπως τα περιμέναμε, ακυρώνουμε και όλη την διαδρομή σαν να μην άξιζε. Αυτή η οπτική είναι άδικη και σκληρή και δεν δίνει αξία σε όσα καταφέρνουμε κάθε μέρα μέχρι κάτι να ολοκληρωθεί. Όταν κοιτάω έτσι τα πράγματα είναι πιο εύκολο να αποθαρρύνομαι, να φοβάμαι ή ακόμα και να μην βρίσκω κίνητρο να ξεκινήσω την προσπάθεια.

Κάθε μέρα είναι μέρος μία διαδρομής είτε συνειδητής είτε όχι. Κάθε μέρα, αλλάζουμε λίγο λίγο, ενσωματώνουμε νέες δεξιότητες, αποκτούμε νέες γνώσεις και εμπειρίες.

Κάθε μέρα, ενεργοποιούνται μέσα μας όλες οι ικανότητες που έχουμε ώστε να ζήσουμε τη ζωή μας όσο καλύτερα μπορούμε. Είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, αυτό συμβαίνει σε όλους μας. Αν μπορέσουμε να το δούμε και να του δώσουμε αξία η ζωή και η πορεία της θα αποκτήσουν μία άλλη χροιά. Κάθε μέρα έχει αξία, ανεξάρτητα από το άμεσο αποτέλεσμα. Κάθε μέρα καταφέρνουμε πράγματα ακόμα κι αν δεν φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση. Η κάθε διαδρομή προς τα κάπου έχει αξία από μόνη της ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.

Είναι πολύ ωραίο να βάζω στόχους και να οραματίζομαι όμως αυτό που είναι σημαντικό είναι να μην γίνομαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου και να αφήνω την οπτική μου ευέλικτη. Κοιτάω προς τα εκεί που θέλω να πάω αλλά δεν ξέρω πότε θα φτάσω. Ταυτόχρονα, από τη στιγμή που κοιτάω προς τα εκεί ήδη κινούμαι προς τα εκεί. Ήδη έχω ξεκινήσει την διαδρομή μου.

Πολλά πράγματα μέσα μου φαίνονται να μην αλλάζουν. Κάθε μέρα η αλλαγή είναι ανεπαίσθητη. Όμως αν γυρίσω και κοιτάξω προς τα πίσω μπορώ να δω πώς άλλαξαν τα πράγματα, πόσα κατάφερα, πόσο αναπτύχθηκα. Και κοιτώντας προς τα πίσω είναι ένα καλό σημείο για να διερωτηθώ πως έφτασα ως εδώ. Τι με βοήθησε να αλλάξω όσα άλλαξαν. Έγινε συνειδητά, έγινε από μόνο του; ποιός ήταν ο μηχανισμός; τι με βοηθάει να πετυχαίνω τους στόχους μου;

Οι περισσότερες αλλαγές είναι τρομακτικές γιατί μιλάμε για κάτι νέο που έρχεται και ανοίγεται μπροστά μας αλλά και για κάτι παλιό που κλείνει και απομακρύνεται. Οι περισσότερες αλλαγές, ωστόσο, γίνονται σταδιακά και ομαλά. Λίγες είναι οι ριζικές και απότομες αλλαγές. Όλες οι άλλες ακόμα κι αν δεν το αναγνωρίζουμε έρχονται όταν είμαστε έτοιμοι και κάπως τις έχουμε προετοιμάσει. Οι αλλαγές είναι αποτέλεσμα της διαδρομής που ακολουθούμε και του ευρύτερου δρόμου, όχι αποτέλεσμα αυστηρής στοχοθέτησης, deadline και αυστηρού, αποπνικτικού προγραμματισμού.


Κεντρική φωτογραφία: Allef Vinicius on Unsplash