Σε όλη μου την ενήλικη ζωή, σε όποιο σπίτι και αν έχω μείνει, θυμάμαι τον εαυτό μου σε απόγνωση να παραπονιέται ότι δεν έχω αρκετό χώρο για τα ρούχα μου, τα λατρεμένα μου παπούτσια, τις τσάντες μου, και να δικαιολογώ το απόλυτο χάος που πάντα επικρατούσε στην ντουλάπα μου (ή στις ντουλάπες μου, είτε ήταν μία είτε 5 ποτέ δεν είχε σημασία, η κατάσταση παρέμενε πάντα ίδια, βομβαρδισμένη) πείθοντας τον εαυτό μου ότι όλα μου τα αποκτήματα είναι πολύτιμα, ότι τα χρειάζομαι και κάποια στιγμή θα με σώσουν από ενδυματολογικά διλήμματα μεγατόνων. Και τα χρόνια περνούσαν, και οι ντουλάπες μου γέμιζαν ασφυκτικά από αγορές άπειρων ρούχων που δικαιολογούσα στον εαυτό μου λέγοντας ότι “πραγματικά χρειαζόμουν”, άλλες φορές “για μια ιδιαίτερη περίσταση”, κάποιες άλλες “μα εννοείται θα το αγοράσω, είναι η τελευταία λέξη της μόδας”, γεμάτη σιγουριά ότι “θα το αγοράσω, κάποια στιγμή θα το χρειαστώ!”.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Να περνάω κάθε πρωί, ώρα 6.30πμ, με το βρακί και το σουτιέν, γεμάτη άγχος και νεύρα μπροστά σε μια ασφυκτικά γεμάτη ντουλάπα, όπου ούτε καν μπορούσα να διακρίνω τι περιέχει, και πάντα να καταλήγω γεμάτη νεύρα στο συμπέρασμα ότι “δεν έχω τίποτα να φορέσω”, και να παραδίνομαι στην στυλιστική μου απελπισία φορώντας για άλλη μία φορά ένα από τα 3 σύνολα που απλά έτυχε να έχουν περίοπτη θέση και πάντα καταλάμβαναν τις μπροστινές θέσεις στη ντουλάπα του απόλυτου χάους. Σε μία από αυτές τις στιγμές, είπα δεν πάει άλλο, πρέπει να βάλω μία τάξη (και να σταματήσω να φοράω τα ίδια και τα ίδια ρούχα συνέχεια, ρεζίλι πια!). Τώρα, μη νομίζετε ότι θα ξεκινήσω να σας αναλύω τις μεθόδους της Γιαπωνέζας συμβούλου οργάνωσης Μαρί Κόντο (αν και θα σας εξομολογηθώ ότι 2-3 επεισόδια της σειράς της στο Netflix τα παρακολούθησα, έτσι για να διαπιστώσω τι κάνουν οι γκουρού του χώρου). Παρότι η μέθοδός της είναι τουλάχιστον εντυπωσιακή, το να αγκαλιάζω τα ρούχα μου για να αφουγκραστώ τα βαθύτερα συναισθήματά μου απέναντί τους και να διπλώνω περίτεχνα το κάθε βρακί και την κάθε κάλτσα, είναι λίγο μακριά ακόμη από το τι ήμουν διατεθειμένη να κάνω. Ίσως, σε λίγο καιρό που η νοικοκυροσύνη μου θα είναι ξακουστή σε όλα τα μήκη και πλάτη, να το ξαναδώ με άλλο μάτι και να εφαρμόσω αυτές τις ΖΕΝ τακτικές, μέχρι τότε, όμως, θα σας εξηγήσω πως εγώ άλλαξα την ντουλάπα μου και άρχισα να απολαμβάνω τα ρούχα μου και τις ενδυματολογικές επιλογές που είχα και δεν ήξερα (πως να τις ξέρω, άλλωστε, έτσι καταχωνιασμένες που ήταν σε στοίβες ετών, ευτυχώς χωρίς τις ανεπιθύμητες επισκέψεις σκόρου).

Η ντουλάπα μου περιλαμβάνει αποκλειστικά τα ρούχα που πραγματικά φοράω

Όχι αυτά που ίσως φορέσω κάποια στιγμή, ή αυτά που θα ήθελα να ξαναφορέσω (όταν χάσω αυτά τα 3-4 κιλά, όταν μαυρίσω λίγο για να δείξει το χρώμα του ρούχου ή όταν ψηλώσω άλλους 5 πόντους γιατί θέλει 2 μέτρα πόδι για να κολακεύσει αυτό το στυλ). Η ντουλάπα μου περιλαμβάνει μόνο τα ρούχα που φοράω στην καθημερινότητά μου εδώ και τώρα, αυτά που χωράνε τα κιλά μου, αυτά που με κάνουν να νιώθω άνετα.

Έχω κατηγοριοποιήσει τα ρούχα μου ανάλογα με την περίσταση για την οποία προορίζονται

Έτσι, λοιπόν, τοποθετώ μαζί τα ρούχα για το γραφείο, για τις εξόδους μου, για το σαββατοκύριακό, και κρατώ ένα ιδιαίτερο ράφι για τα ρούχα μπαλαντέρ, αυτά δηλαδή που ταιριάζουν σε όλες τις περιστάσεις και με όλα (συνήθως t-shirts και τοπάκια)

Έχω πάντα έτοιμους συνδυασμούς ρούχων για να κερδίζω χρόνο όταν βιάζομαι

Περίοπτη θέση κατέχουν τα κλασσικά κομμάτια, όπως φορέματα, pencil φούστες, πουκάμισα, μονόχρωμες ζακέτες, είναι διαχρονικά και πάντα θα συνδυαστούν εύκολα δημιουργώντας σικάτα σύνολα. Πολλά πρωινά που βιάζομαι για το γραφείο, απλά φοράω ένα από τα έτοιμα αυτά σύνολα και έξω από την πόρτα!

Έχω οπτική επαφή με οτιδήποτε υπάρχει μέσα στη ντουλάπα μου

Επιλέγουμε και φοράμε μόνο ότι βλέπουμε (αυτό κάπου το άκουσα, αλλά είναι πέρα για πέρα αλήθεια). Όποιο ρούχο δεν βλέπουμε ξεχνάμε ότι το έχουμε, και πάνω στη βιασύνη μας, ποτέ μα ποτέ, δεν θα μπούμε στη διαδικασία να ψάξουμε τι έχουμε διαθέσιμο να φορέσουμε πέρα από τα κομμάτια που έχουμε μπροστά στα μάτια μας εκείνη τη στιγμή. Με αυτό το σκεπτικό έχω τακτοποιήσει την ντουλάπα μου, όλα σε πρώτο πλάνο, και για τα ράφια που αναγκαστικά είναι πιο ψηλά από εμένα (εντάξει, τι να κάνω, δίμετρη δεν είμαι) έχω αγοράσει ένα πολύ χαριτωμένο σκαλοπατάκι για να τα φτάνω, να τα τακτοποιώ και να μην ξεχνώ ποτέ τι έχω αποθηκεύσει εκεί.

Τα φορεμένα ρούχα δεν έχουν καμία θέση με τα καθαρά

Μου έχει τύχει άπειρες φορές, να θέλω κάτι να φορέσω, να θυμάμαι ότι το έχω κρεμασμένο στη ντουλάπα μου και όταν έχει έρθει η ώρα να το βάλω να διαπιστώνω ότι είναι βρώμικο ή πολυφορεμένο. Τραγωδία, που όλες όμως έχουμε ζήσει! Πως την έλυσα; Έχω δίπλα από τη ντουλάπα μου ένα μικρό καλαθάκι απλύτων, όπου συγκεντρώνω μέσα στην εβδομάδα τα ρούχα που πρέπει να πλυθούν ή να πάνε καθαριστήριο το σαββατοκύριακο. Με τον τρόπο, αυτό, η ντουλάπα μου περιλαμβάνει αποκλειστικά τα καθαρά και ready to wear κομμάτια!

Αγοράζω και προσθέτω στην ντουλάπα μου καινούρια ρούχα που πραγματικά χρειάζομαι

Εννοείται ότι ακολουθώ τη μόδα, ότι δεν μπορώ να αντισταθώ σε ένα ωραίο φόρεμα ή σακάκι που θα μου τραβήξει την προσοχή σε μια βιτρίνα, ότι θέλω το αγαπημένο μου παντελόνι σε ένα ακόμη χρώμα. Είναι αυτονόητο ότι αγαπώ το shopping, ψωνίζω και θα συνεχίσω να ψωνίζω όσο τα πόδια και η τσέπη μου το επιτρέπει (για το πρώτο είμαι σίγουρη θα με βγάλει ασπροπρόσωπη για καιρό ακόμη, για το δεύτερο έχω ενδοιασμούς αλλά θα είμαι αισιόδοξη). Αυτό που έχω αλλάξει πλέον είναι ότι προσπαθώ να μην αγοράζω ρούχα χωρίς σκέψη. Με το που θα κεραυνοβοληθώ από έρωτα για κάποιο ρούχο, αμέσως σκέφτομαι “Το χρειάζομαι πραγματικά ή θα μείνει και αυτό κάπου καταχωνιασμένο με το ταμπελάκι του;”, “Με τι θα το συνδυάσω;”, “Σε ποιες περιπτώσεις θα το φορέσω;”. Αν περάσει το τεστ των 3 ερωτήσεων, γίνεται δικό μου και αποκτά τη θέση του στην ντουλάπα μου.

Ότι δεν είναι πια χρήσιμο ή του γούστου μου, παρακαλώ να φεύγει από την ντουλάπα με συνοπτικές διαδικασίες

Οι μόδες περνάνε, το δικό μου γούστο εξελίσσεται, το σώμα μου όσο περνάνε τα χρόνια αλλάζει. Η ντουλάπα μου δεν θα μπορούσε να μείνει η ίδια. Για αυτό και, ό,τι δεν φοράω για περισσότερο από 1 χρόνο ή έχω φτάσει σε σημείο να το βλέπω και να αναρωτιέμαι τι σκεφτόμουν όταν το αγόρασα, αποσύρεται από τη ντουλάπα μου και πετιέται ή χαρίζεται (αναλόγως σε τι κατάσταση είναι). Με τον τρόπο, αυτό, η ντουλάπα μου έχει μόνο τις επιλογές που πραγματικά αγαπώ, φοράω και με εκφράζουν.

Ελπίζω να σας έδωσα χρήσιμες ιδέες για τον τρόπο που ξεκαθάρισα και τακτοποίησα τη ντουλάπα με τα ρούχα μου, και ήδη να σκέφτεστε πως θα ξεκαθαρίσετε και θα τακτοποιήσετε και τη δική σας! Πιστέψτε με, θα κάνει τη ζωή και την καθημερινότητά σας πολύ πιο εύκολη!