Άννα Σκουλαρίκη
A story to tell…

Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε ευθυτενείς το τέρας με τα πράσινα μάτια. Αυτό, που μπαίνει μέσα μας απρόσκλητο(;) για λίγες ή για πολλές φορές, ή που έχει ήδη θρονιαστεί μέσα μας και αρνείται να αποχωρήσει. Αυτό, που μας κάνει να χάνουμε τα λογικά μας, να παρεκτρεπόμαστε των ευγενών συμπεριφορών μας και να εκμηδενίζουμε τα θετικά του χαρακτήρα μας. Το τέρας έχει όνομα, και δεν είναι άλλο από τη ζήλια.

Αν και, κατά τους ειδικούς, πρόκειται για ένα φυσιολογικό συναίσθημα, όταν διογκώνεται και ξεφεύγει από τον έλεγχό μας, γίνεται τοξικό τόσο για εμάς τους ίδιους, όσο και για τους γύρω μας. Η ζήλια κατά κύριο λόγο προέρχεται από την χαμηλή αυτοπεποίθηση και το φόβο (απόρροια της χαμηλής αυτοπεποίθησης). Ζηλεύουμε όταν αισθανόμαστε απειλή απέναντι στις δικές μας ποιότητες και ικανότητες. Αυτού του είδους το αίσθημα κατωτερότητας που μας καταβάλει είναι συνήθως γέννημα της φαντασίας μας και, ίσως, της οκνηρίας μας να αλλάξουμε στάση ζωής. Βρίσκουμε πιο εύκολο και οικείο να ζηλεύουμε, από το να αναστοχαστούμε, και κατόπιν να βελτιώσουμε τους τομείς στους οποίους νιώθουμε ότι χωλαίνουμε.

Αν ταλαιπωριέστε και εσείς από το ψυχοφθόρο συναίσθημα της ζήλιας, το aspoonofSUGAR σας δίνει τις δύο και μοναδικές λύσεις που θα κάνουν τη ζωή σας πιο χαρούμενη, πιο απελευθερωμένη και πιο απολαυστική.

Αναδειχθείτε!

Ποια δεν έχει νιώσει ζήλια προς κάποια άλλη γυναίκα; Καμιά! Ως και η sex-symbol Marilyn Monroe ζήλευε την Jackie που είχε καταφέρει να κρατάει στο πλευρό της το μήλον της Έριδος, John Kennedy, με τη θρυλική ξανθιά να αναρωτιέται τι έχει εκείνη που δεν είχε η ίδια. Τι γίνεται λοιπόν όταν θέτουμε τον εαυτό μας σε αντιπαραβολή με τους άλλους; Αντί να χανόμαστε στην απαισιοδοξία και στη στενοχώρια που μπορεί να μας πιάσει από τη σύγκριση, ας μεταμορφώσουμε τις αδυναμίες που θα έχουμε ανακαλύψει, σε δύναμη. Αν π.χ το «αντίπαλο δέος» έχει πιο στιλπνά μαλλιά, πιο περιποιημένα νύχια ή πιο σφιχτούς γλουτούς, μπορούμε να στραφούμε συνειδητά (μα όχι εμμονικά) στην απόκτηση των παραπάνω. Το να χαρίζουμε χρόνο στον εαυτό μας για να καλλωπίσουμε την εμφάνιση μας είναι η αρχή (το ήμισυ του παντός δηλαδή) για να αρχίσουμε να γουστάρουμε τον άνθρωπο που κάθε πρωί αντικρίζουμε στον καθρέπτη μας. Αυτόν που πορευόμαστε μαζί στα καλά και στα κακά της ζωής, no matter what. Αυτόν που επιβάλλεται να φροντίσουμε, για να μας φροντίσει και αυτός με τη σειρά του όταν η καθημερινότητα μας βάζει τρικλοποδιές. Τον ΕΑΥΤΟ μας.

Αν πάλι, τα μειονεκτήματα μας τα εντοπίζουμε στο χαρακτήρα μας και στις ικανότητες μας, η διαδικασία «ίασης» είναι ίδια με τα προ-γραφόμενα, αλλά πιο εσωτερική. Ο καλλωπισμός του έσω μας, φαίνεται να είναι πιο χρονοβόρος (μιας και τα αποτελέσματα δεν είναι ορατά σε μία ώρα -όσο και ο χρόνος ενός καλού manicure-) και πιο απαιτητικός (χρειάζονται ώρες μοναξιάς και αυτό-εξερεύνησης και αυτό-παρατήρησης). Αν π.χ έχουμε διαπιστώσει ότι νευριάζουμε εύκολα, γεγονός που απομακρύνει τους άλλους από δίπλα μας, δεν έχουμε παρά να θέσουμε ως στόχο την ηρεμία του εαυτού μας. Ασχολίες όπως η γιόγκα, η γυμναστική, η ζωγραφική, η συγγραφή, οι ασκήσεις αναπνοής είναι κατάλληλες για την εξομάλυνση των νεύρων μας. Και ποιος δε θέλει έναν calm άνθρωπο στην παρέα του; Μην ξεχνάμε, πως ένα νέο χόμπι θα δώσει νέα πνοή στη ζωή μας και θα δούμε τις δεξιότητες μας να καλυτερεύουν όσο και να αυξάνονται, με αποτέλεσμα την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση μας να εκτοξεύονται στα ύψη! Ώρα για sup, bungie jumping, πλέξιμο και ό, τι άλλο τραβάει η όρεξη σας!

Bad Company

Δεν είναι λίγες οι φορές που το περιβάλλον μας είναι αυτό που μας προκαλεί ηθελημένα το αίσθημα της ζήλιας. Αναλογιστείτε. Ένας σύντροφος που διαρκώς ξενοκοιτάει ή μια φίλη που ανελλειπώς υπερηφανεύεται για τα κατορθώματα της, ενώ ταυτόχρονα υποτιμάει τα δικά μας.  Αυτού του είδους οι προσωπικότητες είναι δηλητήριο για την ψυχική μας γαλήνη. Αναζητούν διακαώς την αμέριστη προσοχή μας για να επιβεβαιώνονται, ενώ μας εμφυσούν ψήγματα ζήλιας, όπου αν δεν προσέξουμε, τα ψήγματα μπορεί να μετατραπούν σε καταιγίδα σκοτεινών σκέψεων και συναισθημάτων.

Φρόνιμο είναι να πατήσουμε πόδι στην αδυναμία που τρέφουμε απέναντι σε κάποιους τέτοιους ανθρώπους και να βάλουμε την εσωτερική μας ισορροπία σε προτεραιότητα. Με ελαφρά πηδηματάκια λοιπόν, ας απομακρυνθούμε από χαρακτήρες με επιβλαβείς επιβολές στην ψυχοσύνθεση μας, και αντ’αυτού ας προσελκύσουμε συντρόφους και φίλους πρόσχαρους και ακομπλεξάριστους, όπου στο πλάι τους θα αισθανόμαστε ομορφιά και σιγουριά.

Το συναίσθημα της ζήλιας δεν πρέπει επ’ουδενί να έχει θέση ανάμεσα σε ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ Φίλους και ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ συντρόφους. Έτσι, ας δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να αντιληφθεί ποιοι είναι οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν και έπειτα ας «ξεχορταριάσουμε» τον κήπο των συναναστροφών μας.

Εν κατακλείδι, η απαλλαγή από το συναίσθημα της ζήλιας έρχεται με μία λέξη. Βελτίωση. Βελτίωση των έσω και των έξω μας. Η αυτοβελτίωση είναι μια διαδικασία που χρειάζεται πίστη και συνέπεια, ώστε αργά και σταθερά να διαπιστώσουμε ότι δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα από τους άλλους και ότι παράλληλα είμαστε ικανοί ανά πάσα στιγμή να γυρίσουμε το παιχνίδι προς το μέρος μας!





Κεντρική φωτογραφία: Andre Hunter on Unsplash