Άννα Σκουλαρίκη
A story to tell…

ή -αν το προτιμάτε- When a man loves a woman…

Αν έπρεπε να φτιάξω το Top 5 των ταινιών που με άγγιξαν περισσότερο, την πρώτη θέση θα καταλάμβανε, αβλεπτεί, το “When a man loves a woman” με τους Andy Garcia και Meg Ryan. Πρόκειται για μία ταινία που βγήκε στους κινηματογράφους πριν από ακριβώς 23 χρόνια και αν δεν την προλάβατε στις σκοτεινές αίθουσες σίγουρα την έχετε πετύχει στην TV. Εξιστορεί την τέλεια (κατά την έξωθεν μαρτυρία) σχέση ενός ανδρόγυνου που δοκιμάζεται από τη ροπή προς τον αλκοολισμό της συζύγου. Ο super-hot Andy Garcia (Michael στο έργο) αποδεικνύει περίτρανα την αβάσταχτη αγάπη που τρέφει για την γυναίκα του, παλεύοντας με νύχια και με δόντια για το καλό αυτής, της σχέσης τους και της οικογένειάς τους, ενώ η Meg Ryan (Alice στο έργο) δείχνει την αποφασιστικότητα μιας μητέρας/εργαζομένης/συζύγου/ερωμένης να στηριχθεί στα πόδια της και να βρει τη γαλήνη.

Όσο cheesy και αν είναι αυτό το film των δοξασμένων 90s, κατάφερε να με κάνει να δακρύσω (πολλάκις) και να ανασύρει από μέσα μου προβληματισμούς, όπως “Ποιός είναι ο τύπος του άνδρα που τα δίνει όλα από καρδιάς σε μία γυναίκα;” και “Αντέχει μια γυναίκα να απαρνείται τον άριστο σύζυγο/σύντροφο της για να λύσει το γρίφο του εαυτού της;”

Αλήθεια, τι ζητάμε εμείς οι γυναίκες για να νιώσουμε πως είμαστε ευχαριστημένες ως και ευτυχισμένες; Γιατί αν εξαιρέσουμε τη χρονική περίοδο που διαρκεί ο έρωτας, όλο παράπονα έχουμε από τον άνδρα που διαλέξαμε να βρίσκεται στο πλάι μας. Τι μας συμβαίνει; Φταίμε εμείς ή οι άνδρες μας αλλάζουν και συχνά μας απογοητεύουν;

Η σχέση άνδρα/γυναίκας διακατέχεται από μία πολύπλοκη απλότητα. Το απλό είναι η έλξη και η ένωση τους και το πολύπλοκο είναι η πορεία και η διαχείριση της σχέσης. Έχοντας διανύσει και εγώ τα χιλιόμετρα μου στο πεδίο των δεσμών, μα επίσης έχοντας γίνει ενδελεχής παρατηρητής των δεσμών των άλλων, διαπίστωσα πως οι σχέσεις που στηρίχθηκαν πέραν της αμοιβαίας αγάπης, μοιραία απέτυχαν. Όπου απέτυχαν, δε σημαίνει κατ’αποκλειστικότητα χωρισμός, αλλά εγκλωβισμός και υποβόσκουσα δυστυχία. Άνθρωποι που ενώθηκαν για το χρήμα, τη δόξα, την υστεροφημία, τις κοινωνικές προσταγές, την ανασφάλεια, το φόβο της μοναξιάς και την έπαρση του έρωτα, ξεγέλασαν τους εαυτούς τους και τους συμβίους τους μόνο για μερικά χρόνια.

Αν δε φώλιασε στην καρδιά τους το ζεστό φως της αγάπης (ας μη συγχέουμε την αγάπη με τη συνήθεια), σίγουρα δεν αισθάνθηκαν την ευτυχία του να έχει βρει κάποιος τον άνθρωπο του. Και για τη γυναίκα “ο άνθρωπος της” είναι αυτός που θα της εμπνεύσει και θα της παρέχει τη σιγουριά. Δευτερευόντως την υλική και πρωτίστως τη συναισθηματική. Γιατί, για εμάς τις γυναίκες, όλα ξεκινάν και καταλήγουν στο συναίσθημα. Αν λοιπόν είστε ο τυχερός που πέσατε στον έρωτα μας και με το πέρασμα το χρόνου καλλιεργήσατε ένα περιβάλλον όπου μπορούμε να στηριχθούμε, να αναπνεύσουμε τη στοργή και το νοιάξιμο και να εξελιχθούμε ως άνθρωποι, τότε έχουμε νικητή! Και τους δυο μας. Και τον άνδρα και τη γυναίκα. Αν όμως τον έρωτα τον μετατρέψατε σε μια σχέση βολής και βαλτωμένων ψυχών, τότε αξίζει στη γυναίκα να μαζέψει τη δύναμη της και να αποχαιρετήσει μία σχέση που βουίζει δυσανασχέτηση.

Ο τέλειος-άνδρας των ταινιών, και προπαντώς της αγαπημένης μου “When a man loves a woman” που με κάνει να λιώνω από προσμονή πώς θα είναι ο επόμενος ο ΕΝΑΣ και τον πλάθω στο μυαλό μου να με σώζει ηρωικά από το αυτοκαταστροφικό μου ΕΓΩ, δε γεννήθηκε ήρωας και γενναιόδωρος. Δημιουργήθηκε έτσι από τον έρωτα και την αγάπη και μέσα από αυτά τα εξυψωμένα συναισθήματα, πρόσφερε απλόχερα. Από εκεί και έπειτα μετράει η φτιαξιά, η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας του ανδρός. Η στιβαρότητα με την οποία θα σταθεί στις δυσκολίες και στις δυσαρμονίες που θα ξεπροβάλουν στη σχέση, αλλά και η ελαστικότητα και ο πολιτισμός του να αποχωρήσει από εκεί όπου έκανε το ανθρωπίνως δυνατό αλλά δε λειτούργησε στη σχέση όπως επιθυμούσε. Αυτά είναι στοιχεία που κερδίζουν πόντους στα μάτια της καρδιάς και της ψυχής μιας γυναίκας.

Όσες έχετε την τύχη να έχετε στο πλευρό σας τον Andy Garcia σας, αυτόν που θα σας αγαπάει στα πάνω, στα κάτω και στα διαγωνίως σας, ευχαριστήστε τον με πράξεις και με λόγια αγάπης, καθώς και ευγνωμονήστε το σύμπαν που συνωμότησε υπέρ σας, ώστε να απολαύσετε τις εκφάνσεις μιας σχέσης με το πραγματικό, το αληθινό “έτερον ήμισυ” σας. Εμείς οι υπόλοιπες θα περιμένουμε στωικά τη στιγμή που η χημεία μας θα μπλεχτεί με τη χημεία αυτού που θα αποθεώσει μπροστά μας την έννοια της αγάπης και της ένωσης στο άπειρο. Και έχουμε πολλές ελπίδες, αφού το σινεμά αντιγράφει τη ζωή, έτσι δεν είναι;;




Κεντρική φωτογραφία: Brigitte Tohm on Unsplash