Δεν θέλω να ξανακούσω από καμιά σας τσιτάτα του τύπου «αν η δουλειά ήταν καλή δεν θα μας πλήρωναν». Απαιτώ και καλή να είναι, και να μας πληρώνουν (να διευκρινίσω, εννοώ να μας πληρώνουν καλά, γιατί έχει βγει και η χειμερινή κολεξιόν στα μαγαζιά και πρέπει να εξορμήσω…).

Δυστυχώς, όμως, στις δύσκολες και κατατρεγμένες εποχές που ζούμε οι κακιές και δύσκολες μέρες τείνουν να είναι περισσότερες από εκείνες που πίνουμε χαμογελαστές καφέ με τους συναδέλφους, μέσα σε μία αγαπησιάρικη και γεμάτη ευφορία ατμόσφαιρα, αναλύοντας το φιλόδοξο project που μας έχουν αναθέσει με πνεύμα ομαδικότητας και κάνοντας creative brainstorming που θα ζήλευαν μέχρι και στο Mad Men.

Πώς επιζούμε, λοιπόν, αυτές τις δύσκολες ημέρες; Πώς προστατεύουμε την ψυχική και νοητική μας υγεία από την τρέλα και τον παραλογισμό που επικρατεί γύρω μας; Σας δίνω τις δικές μου δοκιμασμένες λύσεις:

Αποστασιοποιούμαστε από το περιβάλλον και το θέμα

Ναι, πιστέψτε με το έχω δοκιμάσει. Προσπαθήστε να βγείτε από την κατάσταση και να τη δείτε ως θεατής. Είναι τόσο σοβαρή και δραματική ή, μήπως, είναι στα όρια της φαρσοκωμωδίας;

Ασχολούμαστε με κάτι εξωσχολικό

Περιηγηθείτε για λίγο στο internet και στα social media, θα αποσπάσει την προσοχή σας και θα αλλάξει την οπτική σας για αυτό που αντιμετωπίζετε. Διαβάστε ένα ευχάριστο άρθρο για να σας φτιάξει η διάθεση (μήπως πρέπει να μπαίνετε πιο τακτικά στο a spoon of SUGAR ; )

Μιλάμε στο τηλέφωνο με μία φίλη-συνάδελφο

Το να μιλήσουμε με ένα προσφιλές και αγαπημένο μας πρόσωπο, ειδικά αν είναι από τον ίδιο εργασιακό χώρο και καταλαβαίνει την κουλτούρα και τις ισορροπίες της εταιρείας και τι περνάμε εκείνη τη στιγμή, είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία. Πιστέψτε με, με την κουβέντα και το πιο δύσκολο εργασιακό ευτράπελο,  θα μας βρει στο τέλος να κλαίμε από τα γέλια πάνω από το ακουστικό.

Βρίσκουμε ένα άλλο project, που μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήταν under the radar 

(κοινώς κανείς δεν θέλει να ασχοληθεί) και επικεντρωνόμαστε σε αυτό. Και πού ξέρεις; Αν το απογειώσεις, αν κάνεις τη διαφορά, αν ασχοληθείς με κάτι που όλοι μέχρι εκείνη τη στιγμή σνομπάρουν, θα δείξεις τη διαφορά που κάνεις και θα δώσεις αξία σε κάτι που οι άλλοι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν θεωρούσαν «στρατηγικό» και επιδεικτικά αγνοούσαν. Μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουν;

Ως έσχατη λύση καταβροχθίζουμε

μία σοκολάτα, μία πάστα, μία τρούφα, ένα εκλέρ ή οποιοδήποτε είδος επεξεργασμένου υδατάνθρακα με υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα και λιπαρά. Καλύτερα με κανά δυο κιλά παραπάνω, παρά με μία μη αναστρέψιμη κρίση παράκρουσης ή κρίση πανικού.

Εσείς με ποιόν τρόπο ξεπερνάτε της δύσκολες μέρες στη δουλειά και αντιμετωπίζετε τους τοξικούς συναδέλφους;