Ήρθε αυτή η αποφράδα μέρα (δεν θα ερχόταν;) που αύριο ξημερώνει Δευτέρα και θα αναγκαστώ, μετά από τόσες μέρες χαλάρωσης και ύπνου (δεν φαντάζεστε πόσες ώρες ύπνου…), το ρολόι-βασανιστής να χτυπήσει ανελέητα στις 6 το πρωί, να πρέπει καταρχάς να συνειδητοποιήσει ο οργανισμός μου τι συμβαίνει και, αφού ξεπεράσω το σοκ, να ντυθώ, να στολιστώ, να πάρω το μετρό και να επιστρέψω στη δουλειά. Όπως καταλάβατε, η καλοκαιρινή μου άδεια τελείωσε, και για μία ακόμη φορά δεν μπορώ να εξηγήσω πως γίνεται να όταν περνάς ευχάριστα, όταν ζεις στους ρυθμούς που πραγματικά θέλεις, ο χρόνος να τρέχει με ταχύτητα φωτός, ενώ όταν είσαι δέσμιος της ρουτίνας κάθε δευτερόλεπτο να περνά μαρτυρικά. Και δεν θέλω να ακούσω παρηγοριές του τύπου “θα έχεις συνηθίσει σε μια εβδομάδα”, “αν οι διακοπές ήταν κάθε μέρα δεν θα είχαν αξία” ή αμπελοφιλοσοφίες όπως τα γνωστά “αν η δουλειά ήταν γλυκιά θα τη λέγαν Ζαχαρούλα” ή “αν ήταν ευχάριστη η δουλειά δεν θα μας πλήρωναν”. Τι να κάνω; Θα συμβιβαστώ, και θα περάσω αυτή την περίοδο προσαρμογής από τις διακοπές στη ρουτίνα και φέτος, μέχρι και πάλι να ακουστούν τα κάλαντα των Χριστουγέννων που θα σημάνουν ακόμη δυο-τρεις μέρες ξεκούρασης και επαγγελματικής αποτοξίνωσης.

Πέραν του αστείου, πάντως, η επιστροφή στη ρουτίνα και στην εργασία ειδικά μετά την άδεια του καλοκαιριού, είναι δύσκολη υπόθεση, εδώ δεν μιλάμε για τη συνηθισμένη μελαγχολία της Κυριακής, τα πράγματα είναι σοβαρά. Δεν είναι και λίγο από εκεί που μέτραγες μαργαρίτες (το ποτό, όχι το λουλούδι) στην ξαπλώστρα της παραλίας, να μετράς πόσες εκκρεμότητες έχεις να κλείσεις μέχρι το τέλος της εργάσιμης ημέρας.

Ξέρατε ότι σύμφωνα με την έρευνα της διεθνούς εταιρείας εύρεσης προσωπικού Monster 70% των εργαζομένων ξεκινούν να αναζητούν νέα δουλειά με το που επιστρέφουν από την καλοκαιρινή τους άδεια; Ενδεικτική κίνηση της άρνησης των ανθρώπων να μπουν σε καλούπια και σαν ρομποτάκια να υπηρετήσουν την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητά τους, αλλά και μία ένδειξη ότι πολλές φορές όταν ηρεμούμε μακριά από το περιβάλλον εργασίας εξετάζουμε και επαναπροσδιορίζουμε τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουμε στη ζωή μας και μας κάνει ευτυχισμένους.

Όλα τα χρόνια, αυτή η επιστροφή στη δουλειά μετά τις διακοπές, για εμένα είναι δύσκολη υπόθεση. Αυτή την πρώτη μέρα τη σκέφτομαι μέρες πρίν, ξυπνάω κατά τη διάρκεια της νύχτας νομίζοντας ότι δεν άκουσα το ξυπνητήρι, και μία μίνι κατάθλιψη πάντα την περνάω, ειδικά σε περιπτώσεις που το περιβάλλον στο οποίο πρέπει να γυρίσω έχει κάποια τοξικά στοιχεία. Μετά, όμως, από τόσες επιστροφές στη δουλειά μετά από διακοπές, έχω βρει τρόπους που κάθε χρόνο κάνουν αυτή τη μετάβαση από το όνειρο και την ελευθερία των διακοπών στη ρουτίνα και τις υποχρεώσεις, κάπως ευκολότερη.

Έχω ήδη γράψει σε ένα χαρτί τα θέματα με τα οποία θέλω να ασχοληθώ γυρίζοντας στο γραφείο

Γιατί όταν λέμε delete εννοούμε πλήρη διαγραφή. Και αυτό ακριβώς σημαίνει η έναρξη των διακοπών για μένα: Πλήρη διαγραφή των υποχρεώσεων και έναρξη μιας ανέμελης περιόδου. Άρα, όπως καταλαβαίνετε, δεν υπάρχει περίπτωση γυρίζοντας στη δουλειά να θυμάμαι με τι είχα ασχοληθεί 2 εβδομάδες πριν, ποιες εκκρεμότητες πρέπει να κλείσω άμεσα (εδώ είναι τύχη αν δεν έχω ξεχάσει το password του υπολογιστή και τα ονόματα των συναδέλφων μετά από τέτοιο reboot που έχω κάνει στο μυαλό μου). Για αυτό πάντα, προτού φύγω διακοπές γράφω μία λίστα με όλα τα θέματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθώ επιστρέφοντας, πάντα με υποσημειώσεις για να θυμάμαι και χρήσιμες λεπτομέρειές τους.

Φέρνω τις διακοπές μαζί μου

Είναι ωραίο οι αναμνήσεις των διακοπών να μας ακολουθούν για καιρό αφού τελειώσουν. Πρώτη μου κίνηση με το που επιστρέφω στη δουλειά και κάθομαι στο γραφείο μου είναι να ανοίξω τον υπολογιστή και να βάλω για wallpaper την αγαπημένη μου φωτογραφία από τις διακοπές. Δεν είναι και λίγο να ρίχνεις κλεφτές ματιές κατά τη διάρκεια της ημέρας, όσο δύσκολη και αν είναι, και να αναπολείς το μαγευτικό καλοκαίρι σου…

Δεν πέφτω με τα μούτρα στη δουλειά

Υπάρχει και επιστημονικός όρος (δεν είμαι σίγουρη ότι είναι επίσημος, εγώ πάντως τον χρησιμοποιώ) και δεν είναι άλλος από την “οικονομία δυνάμεων”. Με απλά λόγια, δεν πάμε από την πρώτη μέρα να ξεθεωθούμε στη δουλειά, να εξαντληθούμε σωματικά και ψυχολογικά. Αλλιώς, μη νομίζετε, μετά μια εβδομάδα πάλι διακοπές θα χρειαζόμαστε.

Κάνω socializing

Η επιστροφή στη δουλειά μετά τις διακοπές είναι ιδανική ευκαιρία για socializing με τους συναδέλφους. Ακόμη και αν δεν έχουμε πολλά κοινά τις υπόλοιπες μέρες, ο προορισμός των διακοπών, το πως περάσαμε, τα καλύτερα μέρη για μπάνιο/φαγητό/ ποτό, σίγουρα μπορούν να , αποτελέσουν θέματα συζήτησης ακόμη και με τους -συνήθως- πιο κλειστούς, ενίοτε αντικοινωνικούς συναδέλφους. Πες, πες, περνάει η πρώτη μέρα…

Προσπαθώ να ασχοληθώ με projects που μου δίνουν κίνητρο

Κάποια στιγμή, ακόμη και την πρώτη μέρα της επιστροφής στην εργασία, θα χρειαστεί να ασχοληθούμε με τη δουλειά. Δεν είναι εύκολο, αλλά πάντα προσπαθώ να ασχοληθώ με ένα project που βρίσκω ενδιαφέρον ή να βρω το ενδιαφέρον σε αυτό που ασχολούμαι. Και κάπως έτσι, προσπαθώ να κάνω τη μετάβαση στην καθημερινότητα κάπως πιο ομαλή (πάντα όμως ρίχνοντας κλεφτές ματιές στην φωτογραφία από τις διακοπές που σας είπα παραπάνω).

Όπως ακριβώς κάνω και στην θάλασσα κατά τη διάρκεια των καλοκαρινών μου διακοπών, απλά…

…κλείνω τη μύτη, βουτάω και κολυμπάω!