The Bitches
Κατά τη δική μας άποψη, απλά ειλικρινείς

Έχετε απηυδήσει από ανθρώπους και συμπεριφορές γεμάτες θράσος, έλλειψη κοινωνικής παιδείας, από ανθρώπους μικρούς, λίγους, χωρίς στόχους και όνειρα, χειριστικούς, αρπακτικά που το μόνο που ψάχνουν είναι να επιβιώσουν και να αυτοπροσδιοριστούν μέσα από τις ζωές άλλων; Έχετε κουραστεί να είστε πάντα εσείς η comme il faut της υπόθεσης, και αντί οι άλλοι να το εκτιμούν, να το θεωρούν αδυναμία; Αν ναι, ο δρόμος σας σωστά σας έφερε κοντά μας γιατί όλα αυτά, και πολλά ακόμη, θα συζητάμε, θα αναλύουμε και θα διαλύουμε με extra δόση βιτριολικού χιούμορ, και πάντα χωρίς φίλτρο, και ας ελπίσουμε όλοι αυτοί οι άνθρωποι βαμπίρ να καταλάβουν ότι μας βγάζουν αυτή την πλευρά του εαυτού μας που κανείς -και ειδικά οι ίδιοι- δε θα ήθελαν ποτέ να δουν.
Υ.Σ : Ωραία τα λέμε εμείς, αλλά ας ελπίσουμε η γλυκιά και ρομαντική οικοδέσποινα του a spoon of SUGAR, την οποία είδαμε και πάθαμε για να μας αφήσει να δείξουμε στο χαρούμενο και αισιόδοξο blog της και την άλλη πλευρά της ζωής και των ανθρώπων, να μην κοκκινήσει από ντροπή και μας κατεβάσει τη σελίδα εν μία νυκτί.


Σήμερα απευθυνόμαστε σε εσένα που είχες την ατυχία να μπλέξεις με δειλό άντρα

Μπορεί να μεγαλώσαμε όλες με το όνειρο ότι θα χτυπήσει την πόρτα μας ένας ιππότης ψηλός, μελαχρινός, πρασινομάτης, με θεληματικό πιγούνι, δυνατός, θαρραλέος και αποφασιστικός, αλλά η ριμάδα η ζωή πάλι βάλθηκε να μας διαψεύσει. Και τα πρώτα χρόνια λέγαμε “Μπα, εμείς κάνουμε μάλλον λάθος επιλογές”, “Μήπως διαλέγουμε μικρούς, άπειρους, ανασφαλείς, να κοιτάξουμε μεγαλύτερους σε ηλικία που θα έχουν κάνει και τα χιλιόμετρά τους, τι στο καλό μια σιγουριά θα την έχουν” και τελικά αναλωθήκαμε σε διαφορετικούς τύπους, διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικά προφίλ αντρών για να φτάσουμε -αργά ίσως- στο συμπέρασμα ότι ο άντρας ο αποφασιστικός και ο γεμάτος αυτοπεποίθηση και ψυχική δύναμη σπανίζει. “Φοβού τον δειλό άντρα” θα έπρεπε να είναι η προτροπή με την οποία οφείλουν να μεγαλώνουν τα νέα κορίτσια οι μανάδες, ευχή και κατάρα θα έπρεπε να δίνουν.

Και ενώ υπάρχουν πολλοί τύποι ανδρών που θα πρέπει κάθε στοιχειωδώς έξυπνη γυναίκα να αποφεύγει, ο δειλός -αν και δεν έχει παραδοσιακά περίοπτη θέση σε αυτή τη λίστα- είναι ίσως η ώρα να πάρει μία και καλή τη θέση που του αξίζει στο πάνθεον των αντρών κατηγορίας “μα τι πήγα και του βρήκα, που είχα το μυαλό μου, που σπατάλισα τα χρόνια μου”.

Ο δειλός άντρας, συνήθως, κρύβεται πολύ καλά στην αρχή. Μία θέλει, μία δεν θέλει, μία κάνει ένα βήμα μπροστά, αμέσως μετά δύο πίσω. Εσύ πείθεις τον εαυτό σου ότι σε θέλει αλλά φοβάται, φοβάται τα συναισθήματά του για σένα, φοβάται μην σε πληγώσει, είσαι σημαντική και θέλει να προχωρήσει αργά (Θεέ μου! τι λέμε, σαν νουβέλα έχουμε αρχίσει και ακουγόμαστε). Και οι μέρες/μήνες/ ελπίζουμε όχι χρόνια περνούν και εσύ πιστεύεις ότι σύντομα θα ξεπεράσει τις αναστολές του, όμως η στάση αυτή συνεχίζεται. Και κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα, ενώ αυτός σου κάνει χαριτωμενιές (σαν δεσποινιδούλα, αν θες την άποψή μας). Όσο πιο γοητευτικός είναι τόσο πιο αργά τον ανακαλύπτεις. Μέχρι που ξημερώνει μία μέρα και συνειδητοποιείς ότι τα περιμένει όλα από εσένα: πρωτοβουλίες, δυναμισμό, ρίσκο, δύναμη, λήψη αποφάσεων. Αποφεύγει τις συγκρούσεις, φοβάται τις προστριβές, τρέμει μην εκτεθεί και συνήθως γίνεται διάφανος μπροστά σε κάθε σημαντική απόφαση και στιγμή. Σε κάθε σου ερώτηση -ειδικά σε αυτές που απαιτείται μία συγκεκριμένη απάντηση- αυτός απαντά σαν Πυθία, για να σε μπερδέψει, για να μην δεσμευτεί σε τίποτα, να μπορεί πάντα να είναι με το ένα πόδι εκτός. Και χωρίς να το καταλάβεις, από πριγκίπισσα που βρήκε τον ιππότη μάλλον έγινες γκουβερνάντα που το μόνο που κάνει είναι να μεταμορφώνεται σε άντρα στη θέση του άντρα, να γίνεται στήριγμα, προασπιστής, μπροστάρης γιατί αυτή τη θέση το πραγματικό αρσενικό την έχει αφήσει, δυστυχώς, κενή.

Σου θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Μήπως έχεις έναν τέτοιο άντρα στη ζωή σου; Αν, ναι, μη σπαταλάς χρόνο σκεπτόμενη ότι εσύ ίσως δεν ζυγίζεις σωστά την κατάσταση, ότι είσαι πολύ αυστηρή, ότι πρέπει να του δώσεις χρόνο να αλλάξει. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Ο δειλός άντρας θα μείνει δειλός για πάντα, γιατί έτσι τον βολεύει, γιατί υπάρχουν εκεί έξω θύματα που είναι έτοιμα να τον δικαιολογήσουν, να παίξουν τον ρόλο που αυτός θα αποφασίσει να τους δώσει σε μία παρωδία που -πίστεψέ μας- εσένα δεν σε αφορά.

Με φιλικούς χαιρετισμούς, μέχρι την επόμενη φορά (που σας υποσχόμαστε θα είναι σύντομα)!
XX