“Today i am grateful for…”, έτσι δεν αρχίζουν όλες οι ασκήσεις ευγνωμοσύνης στα webinars που παρακολουθούμε στο διαδίκτυο και στα βιβλία αυτοβελτίωσης;

Λοιπόν, εγώ σήμερα δεν θα σας πω για τη μέρα, αλλά για την εβδομάδα που πέρασε και για όλα όσα είμαι ευγνώμων (μερικά είμαι σίγουρη θα σας φανούν μικρά και αυτονόητα, αλλά πιστέψτε με όταν αρχίσετε να τα συνειδητοποιείτε θα καταλάβετε ότι σε αυτά είναι κρυμμένη η μεγάλη χαρά της ζωής).

“Αυτή την εβδομάδα είμαι ευγνώμων…”

  • Για όλους τους ανθρώπους που έχω στη ζωή μου κάθε μέρα και με κάνουν να χαμογελώ (τις βλαχοκικίτσες που με εκνευρίζουν τις αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι)
  • Που έχω ένα μέρος που μπορώ να αποκαλώ σπίτι μου και είναι το καταφύγιό μου (και εκεί μπορώ πάντα να ανασυνταχθώ, ό,τι και αν συμβεί)
  • Που, μέσα σε μια δύσκολη εβδομάδα, το σαββατοκύριακο ήρθε πιο γρήγορα από ότι περίμενα (ναι, όντως, η εβδομάδα αν και γεμάτη εντάσεις και εκνευρισμούς πέρασε νεράκι, εκτός και αν είναι κάποιος μηχανισμός αυτοπροσασίας στο μυαλό μου που μου δημιούργησε αυτή την εντύπωση)
  • Για την καταπληκτική πίτα που έφτιαξα (ναι, κανείς δεν το πίστευε αλλά όλοι παραμιλούν πλέον για αυτή!)
  • Για την ανατολή, με τα μαγικά χρώματα που είδα ένα πρωί που ο ύπνος με εγκατέλειψε νωρίς (έχει και το πρωϊνό ξύπνημα τα καλά του)
  • Που πάλι, όλο αυτό το βουνό επαγγελματικών υποχρεώσεων τον έβγαλα εις πέρας και αντιμετώπισα τα προβλήματα όχι μόνο αλώβητη αλλά και με επιτυχία (λίγο τα νεύρα μου κουρελιάστηκαν πάλι αλλά, τι να κάνεις, δεν μπορείς να τα έχεις όλα)
  • Που έφυγε, επιτέλους, εκείνο το ενοχλητικό σπυρί από το μάγουλο (κανένας σοβάς δεν μπορούσε να το καλύψει!)
  • Που έβαλα όποιους έπρεπε στη θέση τους, απλά και χωρίς πολλά λόγια (γιατί έχουν οι άνθρωποι την τάση να απλώνονται και χρειάζονται ένα μάζεμα)
  • Για εκείνο το φιλί που απροειδοποίητα προσγειώθηκε στο μάγουλό μου από κάτι λαχταριστά παιδικά χειλάκια (θα τρελαθώ!)
  • Που, παρά τις γουρουνιές τις εβδομάδας (1 γαλακτομπούρεκο -ταψί εννοώ, 3 σοκολάτες – των 100 γραμμαρίων εννοείται, και πολύ τσιμπολόγημα) ακόμη η ζυγαριά είναι σταθερή στα κιλά μου (αχ, έρχονται και γιορτές, θα καταστραφώ)
  • Για όλα τα σχέδια που καθημερινά κατακλύζουν το μυαλό μου και ανυπομονώ να κάνω πραγματικότητα (ξέρετε πόσα βράδια με κρατούν ξάγρυπνη;)
  • και όσο το σκέφτομαι, για πολλά, πολλά ακόμη….

Σκεφτείτε και εσείς τις μέρες που προηγήθηκαν, αφήστε το μυαλό σας να μείνει στα μικρά και καθημερινά που θεωρείτε δεδομένα και προσπερνάτε ως μικρά και ασήμαντα, δώστε τους λίγο από τον χρόνο σας για να τα αξιολογήσετε με γνώμονα τη διαφορά που αυτά κάνουν στη διάθεση, τη ψυχή και τη ζωή σας.




Κεντρική φωτογραφία: Ann on Unsplash