Πέρασα πολλά χρόνια της ζωής μου και πολλές προκλήσεις και δυσκολίες ψάχνοντας απαντήσεις, λύσεις, συμβουλές που πολλές φορές αποδεικνύοντας άστοχες, λανθασμένες, ξένες προς εμένα, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι ο καλύτερος σύμβουλος βρίσκεται μέσα μου, με ξέρει καλύτερα από τον καθένα, ενεργεί πάντα για το καλό μου, και δεν είναι άλλος από τη διαίσθησή μου.

Όπως όλοι μας μεγάλωσα με ένα σχέδιο επιλογών, κινήσεων, ζωής, αυτό που η οικογένεια συνήθως φτιάχνει για εμάς και εμείς μηχανικά το συνεχίζουμε εμπλουτίζοντάς το για το υπόλοιπο της ζωής μας, αυτό που συνήθως κάνει τους γύρω μας να αισθάνονται οι ίδιοι ασφαλείς και κατέχοντες τον έλεγχο, αυτό που κοινωνικά είναι το αποδεκτό, αυτό που θα δικαιώσει τις επιλογές και τις “θυσίες”, αυτό που δεν αναστατώνει, δεν παρεκκλίνει, δεν προκαλεί. Και όλα κυλούν ήσυχα… Και όλοι είναι χαρούμενοι… Και εγώ μέσα σε αυτό, ήμουν για χρόνια σε ένα βασανιστικό comfort zone, είτε αυτό είχε να κάνει με τη δουλειά, είτε με το τι είναι σημαντικό για μένα, είτε με τη ζωή που πραγματικά θέλω να κάνω. Μέχρι που κάποια στιγμή, συνειδητοποίησα ότι στα δύσκολα, σε αυτά που καθένας από εμάς περνά μόνο τους στη ζωή (όσους ανθρώπους και αν έχει γύρω του), μία φωνή που συνεχώς μου μιλούσε και προσπαθούσε να με καθοδηγήσει και εγώ την έβαζα συνεχώς στο mute σαν να ήταν ένας ενοχλητικός θόρυβος που προσπαθούσε να με προσανατολίσει, ήταν η φωνή της δικής μου αλήθειας, η φωνή της διαίσθησής μου.

Και αποφάσισα να της δώσω τη δύναμη που της αξίζει, αφήνοντάς τη για καιρό να παλέψει με όλα όσα είχαν βαθιά ριζώσει μέσα μου για χρόνια – την κρύα λογική, τον φόβο της αποτυχίας, την αδυναμία να αντιμετωπίσεις τις προσδοκίες των άλλων, τον τρόμο να αντιπαρατεθείς και να προβάλεις αυτό που εσύ θέλεις- και να την αγκαλιάσω, να την εμπιστευτώ, να την ακούσω. Και, η αλήθεια είναι, ότι η διαίσθησή μου ποτέ δεν με διέψευσε. Έκτοτε με καθοδηγεί με μία μεταφυσική σοφία σε αυτό που εγώ χρειάζομαι περισσότερο, αυτό που είναι καλύτερο για εμένα, ίσως γιατί με ξέρει καλύτερα από όσο εγώ ξέρω τον εαυτό μου, ξέρει τις ανομολόγητες σκέψεις μου, τις κρυφές μου επιθυμίες, τα καταχωνιασμένα θέλω, τα καλά κρυμμένα συναισθήματα. Η διαίσθησή μου είναι ο φύλακας άγγελός μου, η φωνή της συμβουλής και της παρηγοριάς όταν όλοι οι άλλοι δείχνουν να μην καταλαβαίνουν, να μην θέλουν να καταλάβουν, να μην τους βολεύει ή να μην τους αφορά.

Με τον καιρό έχω μάθει να αναγνωρίζω τα σημάδια και να αφουγκράζομαι πότε η διαίσθησή μου μου μιλάει και με ωθεί να δω την πραγματικότητα μέσα από το πρίσμα των δικών μου επιθυμιών και αναγκών:

Νιώθω νηφαλιότητα και ηρεμία

Ακούγοντας τη διαίσθησή μου νιώθω πάντα μια αγαλλίαση, ένα κύμα ευτυχίας να με πλημμυρίζει ξέροντας ότι έχω πράξει ούσα τίμια πρωτίστως στον εαυτό μου, ξέροντας ότι -όσο δύσκολο και αν ήταν- δεν άφησα την ευκολία και το βόλεμα μιας πραγματικότητας που με καταπιέζει και δεν μου προσφέρει ισορροπία να κυριαρχήσει.

Αναγνωρίζω τις ευκαιρίες που μου παρουσιάζονται

Παλαιότερα θα τις προσπερνούσα ως τυχαία συμβάντα, ως ακατάλληλες για μένα, ως πολύ τολμηρές. Πλέον είμαι ανοιχτή να βλέπω τις ευκαιρίες που έρχονται προς το μέρος μου, μικρές ή και μεγαλύτερες που είναι ικανές, ωστόσο, να αλλάξουν τη ζωή και την καθημερινότητά μου.

Αντιλαμβάνομαι τις καταστάσεις που μου προκαλούν δυσφορία

Δεν τις θεωρώ πια φυσιολογικό μέρος της ζωής. Αναγνωρίζω ότι πρέπει να τις αλλάξω και ακούω τη διαίσθησή μου για το πως θα πρέπει να κινηθώ. Δεν είμαι πια δέσμια καταστάσεων και σχέσεων που δεν με αφορούν, δεν με εξελίσσουν. Ακούω και σέβομαι τη διαίσθησή μου όταν με σπρώχνει σε άλλα μονοπάτια, όταν μου υπογραμμίζει ότι δεν μου αξίζει να καταπιέζομαι, όταν με παρακινεί να ανοίξω νέα κεφάλαια στη ζωή μου.

Ακούω το σώμα μου

Πιστέψτε με, το ξέρω από πρώτο χέρι. Κρίσεις πανικού, δερματικά εξανθήματα, πονοκέφαλοι και στομαχόπονοι, όλα αποτέλεσμα του ότι δεν ζούμε τη ζωή που θέλουμε, ότι ακολουθούμε το σχέδιο κάποιων άλλων για εμάς, ότι δεν καλύπτουμε τις ανάγκες μας. Πόσα χρόνια, αλήθεια, έχω ταλαιπωρηθεί από αυτά για να παρουσιάζομαι υπάκουη για κερδίσω την αποδοχή των άλλων και πάντα άψογη για την επιβράβευσή τους, χωρίς να συνειδητοποιώ ότι δεν άκουγα τη δική μου φωνή επιβίωσης, τη διαίσθησή μου για το πως θα έπρεπε να ενεργήσω και να συνεχίσω.

Οι σκέψεις μου μπαίνουν μόνες τους σε μια σειρά

Όταν ακούω τη διαίσθησή μου συμβαίνει κάτι μαγικό. Όλα με κάποιο τρόπο μπαίνουν στη θέση τους και εγώ νιώθω ήρεμη και ευτυχισμένη μέσα σε αυτή τη συνθήκη. Σαν ένα παζλ το οποίο σιγά σιγά συμπληρώνεται και εγώ, ξέροντας ότι ακολουθεί το δικό μου ρυθμό και τα δικά μου θέλω, νιώθω ευτυχία και προσμονή να το δω να ολοκληρώνεται.

Βλέπω πολύ καθαρά τους γύρω μου

Η διαίσθησή μου με έχει βοηθήσει πολύ και στις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους. Πλέον αναγνωρίζω αμέσως την πρόθεση αυτού που έχω απέναντί μου, νιώθω ότι μπορώ να διαβάσω τις σκέψεις και τις προθέσεις τους και σχεδόν πάντα πέφτω μέσα. Αντιλαμβάνομαι τα κίνητρά τους και προβλέπω τις αντιδράσεις τους, και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να αποφασίσω αν έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο που θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη ζωή μου, έναν άνθρωπο που ήρθε για να μείνει ή αν πρέπει να προστατευτώ από το δόλο και την υστεροβουλία του.

Σας παροτρύνω να ακούσετε τη διαίσθησή σας, είναι εκεί σε κάθε σας στιγμή, ο φύλακας άγγελός σας που δεν υπακούει σε πρέπει, σε εγωισμούς και κανόνες, έχει μοναδικό του σκοπό να κάνει έναν άνθρωπο ευτυχισμένο, εσάς!


Κεντρική φωτογραφία: Ava Sol on Unsplash