2020 Καλώς ήρθες!

Σε περίμενα, να ξέρεις, με μεγάλη προσμονή εδώ και χρόνια! Όχι γιατί κάποιος κάτι μου είχε τάξει ότι θα γίνει, όχι γιατί έχω σίγουρο ότι κάτι κοσμοϊστορικό θα γίνει πραγματικότητα με την άφιξή σου, απλά είχα εδώ και πολύ καιρό την αίσθηση ότι φέρνεις μαζί σου το καινούριο, το απρόσμενο, το ανανεωτικό.

Να είναι τα δύο 20 από τα οποία απαρτίζεσαι και μέχρι και στην όψη φαντάζεις τόσο αρμονικό; Να είναι η νέα δεκαετία που  ξεκινά, και όπως καθετί καινούριο έχει μέσα του τη σπίθα της ελπίδας; Ή μήπως να είμαι εγώ που άλλαξα, που έκλεισα έναν κύκλο μέσα μου και νιώθω πως τα καλύτερα είναι μπροστά μου;

Μάλλον αυτό είναι 2020! Στην όψη σου και στο άκουσμά σου έχω εναποθέσει τη νέα μου ζωή που μόλις ξεκινά, τις ανανεωμένες μου προοπτικές, τα όνειρα που –ναι επιτέλους θα το πιστέψω- η ζωή μου χρωστά. Τι περιμένω από εσένα;

Να με κάνεις να αγαπήσω και να φροντίζω ακόμη περισσότερο τον εαυτό μου. Και συχνά να μου υπενθυμίζεις πόσο μακριά έχω φτάσει, όχι τυχαία, αλλά με αυτοπεποίθηση, κόπο, πείσμα, προσπάθεια, υπομονή και πάντα καταφέρνοντας να αναγεννώ τον ίδιο μου τον εαυτό σε κάθε μαύρη στιγμή που ξετυλίχθηκε μπροστά μου, να κάνω τις δυσκολίες ευκαιρίες και τις σφαλιάρες της ζωής σοφία.

Να με κάνεις να γελάω, συνέχεια, χωρίς σημαντική αιτία, με αυτό το γέλιο που σου έρχονται ασυγκράτητα δάκρυα στα μάτια, που στο τέλος ξεχνάς την αιτία και απολαμβάνεις τη στιγμή.

Να μου δώσεις ευκαιρίες και επιλογές, για να μπορώ να διαλέγω σταυροδρόμια, να γυρίζω πίσω και να ξαναδοκιμάζω. Να μπορώ να λέω «όχι», να αλλάζω, να γκρεμίζω και να ξαναρχίζω από την αρχή.

Να μου δώσεις τη δύναμη να αφήσω πίσω μου όλα τα βάρη του παρελθόντος, να φύγω μακριά από όλους αυτούς τους ανθρώπους  και τις καταστάσεις που δεν μπορούν να με ακολουθήσουν στο νέο κεφάλαιο της ζωής μου.

Να με κάνεις να ζω περισσότερο με το συναίσθημα και λιγότερο με τη λογική και την υπερανάλυση. Να τολμώ περισσότερο, να φοβάμαι λιγότερο. Να πέφτω και να ξανασηκώνομαι.

Να μου δώσεις υγεία για να ζω την κάθε στιγμή, και να μου θυμίζεις συχνά ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, η ζωή είναι αυτή τώρα, εδώ, και αυτή πρέπει να ζούμε.

Να μου ρίξεις όλη σου την αστερόσκονη για να ξεκινήσω να ζω τη ζωή που πραγματικά επιθυμώ!

PS: Ισχύουν, βέβαια, και όσα ζητούσα από τις προηγούμενες χρονιές (αλλά για κάποιον -ανεξήγητο λόγο :) – δεν φαίνεται να υλοποιούνται). Συγκεκριμένα, θα ήθελα 2020 να με βοηθήσεις: Να βγω φέτος στην παραλία 3 κιλά πιο αδύνατη, να ξεκινήσω γυμναστική, να κόψω την πολλή/υπερβολική, για να είμαι ειλικρινής, ζάχαρη και σοκολάτες, να μην αφήνω άπλυτα πιάτα στον νεροχύτη, να συγυρίσω επιτέλους τη ντουλάπα με τα ρούχα μου…

2020, Πρόσεχε μη με διαψεύσεις!

Καλώς ήρθες!