Είναι αλήθεια. Η τεχνολογία και οι τηλεδιασκέψεις μας γλίτωσαν από την απόλυτη μοναξιά και απομόνωση την περίοδο της πρώτης καραντίνας, ενώ στον εργασιακό τομέα μας έδωσαν την ευκαιρία να συνεχίσουμε απρόσκοπτα τη δουλειά μας από την ασφάλεια του σπιτιού μας (και να κερδίζουμε και μία ώρα ύπνο, να μην έχουμε το πρωινό ρεκτιφιέ και καλλωπισμό, να γλιτώνουμε τα νεύρα μας από την πρωινή κίνηση και το απογευματινό μποτιλιάρισμα της επιστροφής). Πλέον, και στο δεύτερο lockdown που διανύουμε, είναι ο κύριος τρόπος με τον οποίο εργαζόμαστε όλοι εμείς που κάνουμε δουλειά γραφείου, και αν η τηλεργασία αποτελεί και για εσάς καθημερινότητα τότε και εσείς περνάτε ένα μεγάλο μέρος της ημέρας σας σε τηλεδιασκέψεις (ή conference calls ή virtual meetings διαλέξτε όποια ορολογία σας κάνει να αισθάνεστε πιο στέλεχος).

Την προηγούμενη εβδομάδα, μετά από έναν μαραθώνιο τηλεδιασκέψεων, τηλεδιαπραγματεύσεων, τηλεπλακώματος και τηλεβαρεμάρας (ενίοτε), που πέρα από έναν απίστευτο όγκο δουλειάς μου έφεραν και μία ακατανίκητη επιθυμία για ένα μαρτίνι (ναι, τόσο ωραία πέρασα), σωριάστηκα στον καναπέ, πήρα τηλέφωνο μία αγαπημένη μου συνάδελφο και φίλη και ξεκινήσαμε, ως γνήσιες βετεράνοι πλέον του είδους, ξεκαρδιστικά να αναλογιζόμαστε τις κωμικές στιγμές που μας έχει προσφέρει αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας με τους συναδέλφους. Κατέληξα, λοιπόν, στις κορυφαίες στιγμές των τηλεδιασκέψεων που έχω ζήσει μέχρι τώρα (γιατί χρειάζεται να βλέπουμε και την κωμική πλευρά των καταστάσεων, είναι θέμα επιβίωσης):

Καμάρωσέ με στο βασίλειό μου

Σε κάθε τηλεδιάσκεψη εγώ περνούσα στην αρχή της ημέρας τουλάχιστον 20 λεπτά να συμμαζέψω και να συγυρίσω το background, να τσεκάρω αν είναι καλός ο φωτισμός, αν φαίνεται κάτι που δεν πρέπει να φανεί (η λεκάνη με τα ασιδέρωτα ας πούμε), να βρω έναν χώρο που να ταιριάζει στο επαγγελματικό μου προφίλ. Άλλοι πάλι, αποδείχτηκε ότι είναι πιο χαλαροί και, έτσι, θαυμάσαμε συναδέλφους με φόντο τον νεροχύτη της κουζίνας τους (και το ποτηρόπανο κρεμασμένο σαν σημαία), παιδιά, σκυλιά, γατιά να περνούν πίσω από τις πλάτες τους , να σκαρφαλώνουν στα πόδια τους, να πατούν τα πλήκτρα του υπολογιστή (σε κάποιες περιπτώσεις όλα τα προηγούμενα ταυτόχρονα). Είδαμε στοίβες παιχνιδιών (και λυπηθήκαμε αυτές τις μωρομάνες που πρέπει όλα να τα κουμαντάρουν στην εντέλεια και η τεχνολογία με την εικόνα τις εκθέτει ανεπανόρθωτα), διακόσμηση από γωνιές του σπιτιού επιεικώς κακόγουστες (και εδώ ταιριάζει και το βιτριολικό σχόλιο “φαινόταν από το ντύσιμο πόσο άγουστη είναι”), αλλά και διακοσμήσεις υπερπαραγωγές με τους συναδέλφους να μας αφήνουν άφωνες για το γούστο τους. Στην πορεία, επειδή οι περισσότεροι μάθαμε πόσο office gossip δημιουργεί όλο αυτό, κάτσαμε μπροστά στον λευκό, βαρετό και ανάξιο σχολιασμού τοίχο του σπιτιού μας ή βάλαμε ως background μια παραλία στην Καραϊβική, ένα χιονισμένο τοπίο, το Μανχάταν ή, τέλος πάντως, το dream place που ονειρεύεται ο καθένας μας.

Πάλι χάλασε η κάμερά μου

“Δεν πειράζει, όμως, συνεχίζουμε την τηλεδιάσκεψη κανονικά, απλά δεν θα βλεπόμαστε”. Πόσες και πόσες φορές δεν ακούσαμε -και είπαμε, δεν θέλω ψέματα- αυτή τη δικαιολογία. Και εκεί είναι που ο καθένας απλά πατάει ένα mute και ασχολείται με ό,τι μπορεί να βάλει το μυαλό σας, με φωνητική υπόκρουση τα όσα διαδραματίζονται στην τηλεδιάσκεψη (κάτι σαν ραδιόφωνο φανταστείτε το). Πόσοι και πόσοι δεν έχουν ξεσκονίσει, βάλει πλυντήριο, απλώσει, μαγειρέψει, κάνει peeling και αποτρίχωση, μιλήσει παράλληλα με μια φίλη τους στο τηλέφωνο. Πόσοι και πόσοι δεν έχουν πεταχτεί και μέχρι έξω να ταΐσουν το σκύλο, να κάνουν ένα τσιγάρο και να σκουπίσουν κάτι χώματα από την εξώπορτα. Άβολη στιγμή; Αν κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης σου ζητηθεί η γνώμη σου και εκεί είναι που πρέπει τα αντανακλαστικά να είναι γρήγορα, μην νομίσουν ότι λιποθύμησες, να πετάξεις το γάντι που καθαρίζεις, το ξεσκονόπανο, τη σκούπα, να πατήσεις το unmute και να ξεκινήσεις να μιλάς επαγγελματικά και με αυτοπεποίθηση. Tip για να κερδίσεις χρόνο? Πατώντας το unmute πες κανά δυο φορές “Ναι, με ακούτε τώρα;;;”

Υπάρχει ζωή και πίσω από την οθόνη του υπολογιστή

Αν ξέρατε μόνο πόσοι έχουν ανοιχτή την τηλεόραση πίσω από την οθόνη του υπολογιστή, έχοντας κλειστό τον ήχο, και χαζεύουν κατά την τηλεδιάσκεψη. Τι βλέπουν; Σίγουρα κάτι που τους κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον, όπως ειδήσεις, μία εκπομπή μόδας, ένα επεισόδιο στο Netflix. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα δείτε έναν συνάδελφο από την οθόνη να αλληθωρίζει, θα ξέρετε το λόγο.

Το Savoir Vivre ζει

Και το χρειαζόμαστε όλοι στη ζωή μας. Σε σημείο, θα έλεγα, που οφείλει να βγει κυβερνητική οδηγία για τη σωστή συμπεριφορά των συμμετεχόντων σε τηλεδιάσκεψη. Ας ξεκινήσουμε από το ότι δεν μιλάμε ο ένας πάνω στον άλλο, αφήνουμε τον συνομιλητή μας να ολοκληρώσει τη σκέψη του, δεν σηκώνουμε άλλα τηλέφωνα να μιλήσουμε (με το μικρόφωνο ανοιχτό) κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης, δεν πατάμε το unmute στο μικρόφωνό μας αν πραγματικά δεν έχουμε κάτι να προσθέσουμε στη ροή και την ουσία της συζήτησης, δεν μασάμε κατά τη διάρκειά της (ούτε σαντουιτσάκι και, κυρίως, όχι πατατάκι, ο ήχος που αναπαράγεται είναι αρκετός να σε εκνευρίσει σε σημείο τρέλας), και κυρίως ΔΕΝ τραβάμε καζανάκια την ώρα της τηλεδιάσκεψης. Και ο κατάλογος συνεχίζεται μακρύς…

Teleconference Fashion Police

Εδώ τα πράγματα είναι δύσκολα. Όλοι είμαστε από τη μέση και πάνω corporate fashion icons και από κάτω οι ενδυματολογικές επιλογές είναι πολύ συγκεκριμένες (σορτσάκι, πιτζάμα, φόρμα, ενίοτε εσώρουχο). Ας κάνουμε όλοι την προσευχή μας μην γίνει κανένας σεισμός και χρειαστεί να σηκωθούμε από την καρέκλα, αυτό το επαγγελματικό προφίλ δεν ξέρω πως θα το ξαναχτίσουμε.

Να ξέρετε πότε έχει φτάσει το τέλος

Σημείο SOS! Ευχή και κατάρα. Να βγαίνετε από την τηλεδιάσκεψη αμέσως μόλις ολοκληρωθεί και μην μένετε με τους κολλητούς συναδέλφους 2, 3, 10 λεπτά για ψιλή κουβεντούλα και “σχολιασμό” ειδικά των υπολοίπων συναδέλφων και των τεκταινόμενων, ποτέ δεν ξέρετε ποιος έχει μείνει online και κρυφακούει.

Σας εύχομαι καλές και εποικοδομητικές τηλεδιασκέψεις!