Το φθινόπωρο ήταν πάντα και παραμένει η αγαπημένη μου εποχή του χρόνου. Και παρότι στην Ελλάδα το φως και η ζέστη μάλλον το έχουν μετατρέψει σε μία πιο γλυκιά προέκταση του καλοκαιριού, η αλλαγή της φύσης, των χρωμάτων, αλλά και της ψυχοσύνθεσης των ανθρώπων δεν παύουν να σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας εποχής, μιας νέας περιόδου που, όσο και αν αντισταθούμε, δεν μπορεί να μας αφήσει αμέτοχους και ανεπηρέαστους.

Μην με παρεξηγήσετε, πλέον γνωριζόμαστε αρκετά καλά για να ξέρετε πόσο απολαμβάνω το καλοκαίρι τις ξέγνοιαστες στιγμές, τις βόλτες στο λιμάνι κάποιου γραφικού νησιού, τα παιχνίδια στη θάλασσα κάτω από τον ουρανό της χώρας μας -αυτόν τον φωτεινό και τόσο διαφορετικό ουρανό από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου έχω μέχρι στιγμής βρεθεί-, τα καλοκαιρινά βράδια κάτω από τα αστέρια με τους ήχους των τζιτζικιών, με τα γέλια της παρέας και τη γλυκιά ζάλη από ένα ακόμη καλοκαιρινό κοκτέιλ. Όσο, όμως, και αν απολαμβάνω αυτές τις στιγμές, από παιδί διατηρώ μία ιδιαίτερη προσμονή για το φθινόπωρο, για όσα φέρνει μαζί του, για τα συναισθήματα που μου δημιουργεί, για τις εικόνες που γεμίζει τα μάτια μου, κατατάσσοντάς το χωρίς δεύτερη σκέψη στη θέση της πιο αγαπημένης μου εποχής του χρόνου.

Το δικό μου φθινόπωρο είναι αυτό των αγαπημένων μου χρωμάτων

Δύο φυσικά φαινόμενα, η μεταβολή της θερμοκρασίας και των επιπέδων της υγρασίας στην ατμόσφαιρα είναι οι κύριες αιτίες που η φύση κάθε φθινόπωρο μεγαλουργεί με τις πιο εντυπωσιακές αποχρώσεις και συνδυασμούς χρωμάτων. Όσα χρόνια και αν περάσουν, ποτέ δεν θα συνηθίσω, δεν θα χορτάσω την ομορφιά της φύσης όταν ντύνεται με αυτές τις βαθιές και ζεστές αποχρώσεις του χρυσού, του κίτρινου, του πορτοκαλί, του κόκκινου και του καφέ. Ποτέ δεν θα αντισταθώ στο να στρέφω το βλέμμα στον ουρανό και αυτός να με εκπλήσσει με τους χρωματικούς συνδυασμούς του ηλιοβασιλέματος τόσο επιβλητικούς και τόσο έντονους, κουβαλώντας παράλληλα κάτι από τον μυστικισμό και την μελαγχολία μιας εποχής που τελειώνει και μιας νέα που σύντομα ξημερώνει.

Το δικό μου φθινόπωρο έχει τον ιδανικό καιρό

Μετά από την ζέστη και την άπνοια του καλοκαιριού έρχεται το φθινόπωρο πιο ήπιο, πιο ανεκτό να μας οδηγήσει στον χειμώνα. Και πόσο απολαμβάνω στη δροσιά του φθινοπώρου να περπατώ σε μονοπάτια πλημμυρισμένα από κομφετί χρυσοκίτρινων φύλλων, και κάπου εκεί το ξαφνικό αεράκι να μου θυμίζει ότι πρέπει να ρίξω μια ζακέτα πάνω μου ή μια ξαφνική βροχή να με κάνει να συνειδητοποιώ ότι πάλι ξέχασα να πάρω ομπρέλα μαζί μου, αλλά να με αποζημιώνει αμέσως μετά με αυτή την τόσο οικεία, γήινη μυρωδιά του χώματος μόλις ποτιστεί από τις σταγόνες της βροχής. Τα λατρεύω αυτά τα πρωτοβρόχια, έτσι ξαφνικά που εμφανίζονται κάνοντας τον ουρανό να σκοτεινιάσει απότομα, σαν να θέλει η φύση να δείξει τη δύναμή της και την επιβολή της στα ανθρώπινα και, αμέσως μετά, να το μετανιώνει, να φωτίζει ξανά τον ουρανό και να μας κατευνάζει με παραμυθένια χρώματα και μυρωδιές. Όσες βαθιές ανάσες και να πάρεις εκείνη τη στιγμή ποτέ δεν είναι αρκετές…

Photo by Ricardo Gomez Angel on Unsplash

Το δικό μου φθινόπωρο με ετοιμάζει για τους μήνες της θαλπωρής

Αυτοί οι μήνες τους φθινοπώρου, με τον ψυχρό καιρό να μας κρατά αρκετές ώρες στη ζεστασιά του σπιτιού μας, με τις βόλτες να είναι πλέον περισσότερο μοναχικές, πάντα επιδίωκα να είναι μια ευκαιρία να βρεθώ πιο κοντά με τις σκέψεις μου, με τα θέλω μου. Υπάρχει, αλήθεια, καλύτερη εποχή για ανασυγκρότηση και ενδοσκόπηση από το φθινόπωρο με τα χρώματα που σου ζεσταίνουν την καρδιά, την κούπα της ζεστής σοκολάτας να ζεσταίνει τα σωθικά σου, και τα χρώματα που σου γαληνεύουν την ψυχή; Με όλη την οικογένεια να περνά πλέον τον περισσότερο χρόνο στο σπίτι, η κουζίνα -σε αχρηστία το μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού- να γεμίζει από μυρωδιές φρεσκοψημένων μπισκότων και κέικ κανέλας, πορτοκαλιού, των φαγητών των αναμνήσεών μας. Έχει αυτή τη μαγική ιδιότητα το φθινόπωρο, να μας συγκεντρώνει όλους μαζί ξανά στο σπίτι μας, στη θαλπωρή μας, στο καταφύγιό μας.

Το δικό μου φθινόπωρο έχει τις γεύσεις που αγαπώ

Το φθινόπωρο απολαμβάνω πάντα τις γεύσεις που αγαπώ. Είναι η εποχή των φρούτων και λαχανικών που προτιμώ. Είναι η εποχή που τα φρούτα έχουν την πιο γλυκιά τους γεύση, το άρωμά τους θα ζήλευε ο καλύτερος αρωματοποιός, τα χρώματά τους σε όλο το εύρος της φθινοπωρινής παλέτας η τέλεια προσθήκη στο μαγευτικό μας πίνακα. Η καλύτερη μου στιγμή; Όταν ξεκινήσει η έντονη ψύχρα και δειλά δειλά βάλουμε το πρώτο κούτσουρο στο τζάκι, με τους ήχους της αγαπημένης μας μουσικής και τη ζεστή σοκολάτα με την κανέλα να σιγοβράζουν, ενώ στον φούρνο ετοιμάζουμε την πρώτη γλυκιά πίτα με κόκκινη κολοκύθα για το φετινό φθινόπωρο.

Το δικό μου φθινόπωρο περιλαμβάνει τα φθινοπωρινά outfits που λατρεύω

Τα ρούχα που αγοράζω το φθινόπωρο είναι πάντα και τα αγαπημένα μου, γιατί είναι στα χρώματα που αγαπώ και μου ταιριάζουν. Όλες οι αποχρώσεις του κίτρινου-χρυσού, του κόκκινου, του πορτοκαλί, του μωβ, του καφέ. Αυτά είναι τα χρώματά μου, και η φθινοπωρινή παλέτα, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε προσφέρεται για ανεξάντλητους συνδυασμούς, αλλά και εντυπωσιακές μονοχρωμίες.

Φθινοπωρινή παλέτα χρωμάτων

Το δικό μου φθινόπωρο σηματοδοτεί την αρχή

Για μένα, το φθινόπωρο δεν σηματοδοτούσε ποτέ το τέλος, ήταν και είναι πάντα η αρχή. Κάποτε ήταν η αρχή του σχολείου, του πανεπιστημίου, νέων εμπειριών, νέων ευκαιριών. Ακόμη και τώρα, το φθινόπωρο είναι η αρχή των νέων στόχων που θέτω, των αποφάσεων που θα επιδιώξω να υλοποιηθούν. Αυτή την εποχή που τόσο ιδιαίτερα ισορροπεί μεταξύ της μελαγχολίας και της προσμονής, την εποχή των έντονων αρωμάτων, των ζεστών χρωμάτων, νιώθω ότι ζεσταίνεται η ψυχή μου και με γεμίζει αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα να σχεδιάσω αυτό που θα επακολουθήσει. Είναι η αφετηρία, απαλλαγμένη από από το πριν και με τη σκέψη και το βλέμμα ψηλά, σε αυτόν τον πανέμορφο φθινοπωρινό ουρανό των χρωμάτων και της ελπίδας.