Είστε έτοιμες για την άνοιξη;;;;;; Εγώ σαφέστατα ΝΑΙ!

Νιώθω ότι ο Φεβρουάριος ήταν ο πιο κουραστικός μήνας από όλους όσους έχουμε ζήσει μέχρι σήμερα, με το ψυχολογικό βάρος όλης της κλεισούρας, της αγωνίας, των πρωτόγνωρων εικόνων που ζήσαμε τον τελευταίο χρόνο να έχουν επηρεάσει τη διάθεσή μου, την όρεξή μου, την καθημερινότητά μου. Είμαι έτοιμη, λοιπόν, για μια λαμπερή, γεμάτη χαμόγελα και ενέργεια άνοιξη, που θα γεμίσει χρώματα τη φύση και φως την ψυχή μας!

Πριν, όμως, αποχαιρετήσω έναν πρωτόγνωρα “βαρύ” χειμώνα, νομίζω πως του αξίζει να του αναγνωρίσω και όλα όσα μου έφερε και τον έκαναν έναν μήνα μοναδικό!

Το ελληνικό #metoo

Επιτέλους, στην Ελλάδα οι άνθρωποι που κακοποιούνται -σεξουαλικά, σωματικά, ψυχολογικά- βρήκαν τη φωνή τους, είπαν “μέχρι εδώ”, αποφάσισαν να μιλήσουν, να σταθούν απέναντι στο τέρας, να το κοιτάξουν κατάματα και να διεκδικήσουν αυτό που αξίζουν οι ίδιες αλλά και οι γενιές που έπονται. Αυτός ο Φεβρουάριος θα είναι για πάντα η έναρξη του ελληνικού #metoo, της εποχής που οι άνθρωποι αποφάσισαν να πάψουν να ανέχονται, που επιτέλους απαίτησαν να τεθούν και να τηρηθούν όρια κοινωνικά, ηθικά, νομικά, ανθρώπινα. Αυτό που πρόσφατα σας έγραψα στη σελίδα μας στο Facebook είναι αυτό που εξακολουθώ να αισθάνομαι:

“Από το πρωί σήμερα, με όλα όσα παρακολουθώ στις τηλεοράσεις και διαβάζω στο διαδίκτυο δεν μπορώ παρά να νιώθω θλίψη, αποστροφή, απόλυτη σιχαμάρα, αλλά και ένα αίσθημα θυμού που χρόνια ολόκληρα δώσαμε τόση αξία σε ανθρωπόμορφα τέρατα που εκμεταλλεύτηκαν αθώες παιδικές ψυχές, όνειρα και φιλοδοξίες νέων ανθρώπων για να ικανοποιήσουν τις άρρωστες ορέξεις τους, τις ψυχικές διαστροφές τους, που τους δώσαμε χώρο στις ζωές μας και πρόσβαση στα παιδιά μας.

Τρέχαμε να προλάβουμε να θαυμάσουμε το ταλέντο τους, ρίχναμε εμείς οι ίδιοι τους προβολείς πάνω τους, γεμίζαμε χρήματα τα πορτοφόλια τους, τους κάναμε πρόσωπα της επικαιρότητας και πρότυπα για τους νέους, και αυτοί μάλλον σαρδόνια πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες σε κολασμένα διαμερίσματα θα μας χλεύαζαν για το πόσο εύκολα πέσαμε στην παγίδα μίας μεγάλης υποκριτικής δεινότητας, ενώ την ίδια στιγμή ικανοποιούσαν τις άρρωστες ορέξεις τους, με την κάλυψης μιας ομερτά, μιας κλίκας, ενός σκοτεινού κυκλώματος που μακάρι κάποτε να φτάσουμε στον πυρήνα του.

Μα στ΄αλήθεια, αυτόν τον χρόνο της πλήρους απομυθοποίησης των πάντων, πόσο σημαντικό είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι πάνω από όλα σημασία έχει να είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ με όλες τις ευαισθησίες και τις αξίες που προστάζει αυτή μας η φύση, με εντιμότητα, με σεβασμό, με καθαρό μυαλό και ψυχή. Τι να το κάνεις να είσαι άνθρωπος με ταλέντο, με μόρφωση, με πτυχία, με καταγωγή, με βραβεία, με περιουσία, με δημοσιότητα, με ωραίο παρουσιαστικό και ωραίο λόγο, όταν παύεις να είσαι ένας ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ…”

Άσπρη μέρα στο παράθυρό μου

Τι όμορφο, πόσο παραμυθένιο να ξυπνάς, να ανοίγεις το παράθυρο και όλα να είναι κάτασπρα, χιονισμένα! Πόσο χρειαζόμασταν αυτή την εναλλαγή σε ένα μονότονο τοπίο που τόσο περιοριστικά δοκιμάζει τον τελευταίο καιρό τα όριά μας. Και αν δεν ήσασταν από τους άτυχους που οι διακοπές ρεύματος σας έκαναν τη ζωή δύσκολη και δεν σας άφησαν να χαρείτε αυτή την πρωτόγνωρη εικόνα (ειδικά για τις πιο νότιες περιοχές της Ελλάδας μας) , τότε είμαι σίγουρη ότι ευχαριστηθήκατε με την καρδιά σας μικροί και μεγάλοι παιχνίδια στα χιόνια, χιονάνθρωπους και ρομαντικά βράδια κοιτώντας το χιόνι να πέφτει έξω από παράθυρο…

Ένα ιδιαίτερο δώρο στον εαυτό μου για να υποδεχτώ την άνοιξη

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, έτσι για να μου πάει γούρι, κάνω ένα ιδιαίτερο δώρο στον εαυτό μου. Φέτος την άνοιξη, δεν μπόρεσα να αντισταθώ σε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια από το amoroyos. Πολύχρωμα, με όλες τις λαμπερές αποχρώσεις της άνοιξης, είναι το ιδανικό αξεσουάρ για outfits που κλέβουν τις εντυπώσεις από το πρωί ως το βράδυ! Τα λατρεύω ήδη!

Πολλά ακόμη πρωινά με την οικογένειά μου

Και ξέρετε πόσο τα απολαμβάνω αυτά τα πρωινά, που δεν πρέπει μέσα στον πανικό να ξυπνήσουμε από τα χαράματα, να ετοιμαστούμε του σκοτωμού και να τρέξουμε σε σχολεία, μετρό, εργασία. Τα πρωινά μας τα απολαμβάνουμε ακόμη οικογενειακά, με αχνιστό καφέ συνοδεύοντάς τον με τέλειες γλυκές αμαρτίες (όπως η συγκλονιστική πορτοκαλόπιτα που μοιράστηκε μαζί μας η Δέσποινα).

Firefly Lane, η νέα μου εμμονή στο Netflix

Και εκεί που νόμιζα ότι θα δω άλλη μια σειρά -σαν τις πολλές που μάλλον αδιάφορα έχω παρακολουθήσει τον τελευταίο καιρό, απλά κόλλησα! Το μόνο πλέον που χρειάζονται τα βράδια μου είναι ένα ποτήρι κρασί και το τηλεκοντρόλ (σύντομα βέβαια θα χρειαστώ και τον δεύτερο κύκλο της σειράς αφού στο Netflix έχει βγει μόνο ο πρώτος). Η απόλυτα γυναικεία σειρά για τη φιλία δύο γυναικών στην εφηβεία τους, στα νεανικά τους χρόνια, στη μέση ηλικία τους. Αλήθειες, μυστικά, κρυφά συναισθήματα, χαρές, δύσκολες καταστάσεις, όλα όσα έχει η ίδια η ζωή, για δυο γυναίκες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους που όμως τους δένουν, παράλληλα, και τόσα πολλά. Μην τη χάσετε!

Μία νέα προσθήκη στη συλλογή με τις γόβες μου

Σας έχω εκμυστηρευτεί την αγάπη μου για τις ψηλοτάκουνες γόβες. Όσες και αν έχω δεν είναι ποτέ αρκετές, άλλωστε πάντα υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο χρώμα ή σχέδιο που εμφανίζεται μπροστά μου, συνειδητοποιώ ότι δεν το έχω και, απλά, ΠΡΕΠΕΙ να αποκτήσω. Έτσι και με τη νέα μου αγορά, την πετρόλ γόβα από τον Tsakiris Mallas, ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, χρώμα που δεν υπήρχε στην γκαρνταρόμπα μου -τόσο ανοιξιάτικο, τόσο ιδιαίτερο, και πηγαίνει με όλα μου τα ρούχα- και κάπως έτσι έγινε δική μου!

Την απόφαση να προσέξω τη διατροφή μου

Άλλωστε καλοκαίρι έρχεται, όλο και πιο συχνά σκέφτομαι πως θα βγω στην παραλία. Το πρώτο βήμα έγινε, πήρα την απόφαση, τώρα μένει η υλοποίηση (θα σας κρατήσω ενήμερες!)

Να έχουμε μία λαμπερή, γεμάτη χαρές και αισιοδοξία άνοιξη! Σας φιλώ!




Κεντρική φωτογραφία: Glen Carrie on Unsplash